Michiel Hekkens Voeding vandaag, 08:45

Leestijd: 3 minuten

Nieuwe top 10 giftige fruitsoorten: nu nóg meer pesticiden op fruit

Ondanks alle zorgen over pesticidegebruik in de landbouw is er dit jaar op veel fruitsoorten niet minder, maar juist meer pesticideresidu aangetroffen. Dat blijkt uit onderzoek van Pesticide Action Network. Manners zet de tien fruitsoorten met de meeste pesticiden op een rij en rekent uit wat het kost om over te stappen op biologisch.

Om hun gewassen te beschermen tegen plagen en ongedierte kunnen telers kiezen uit een arsenaal van zo’n 400 goedgekeurde bestrijdingsmiddelen. Goedgekeurd betekent echter niet automatisch ‘veilig’. Van 46 van die middelen loopt momenteel een herbeoordeling door het College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Ctgb), omdat ze mogelijk toch schadelijker zijn dan gedacht. Vooral over de cocktail van verschillende pesticiden die in het lichaam samenkomen, bestaan zorgen. Blootstelling aan bepaalde pesticiden wordt bijvoorbeeld in verband met de wereldwijde spermacrisis onder mannen. Je zou zeggen: verbieden die hap, totdat het zeker is dat ze veilig zijn. Maar helaas werkt het precies andersom. Ze zijn toegestaan, totdat zeker is dat ze ónveilig zijn.

Fruitsoorten met de meeste pesticiden

Deze week verscheen de nieuwe Pesticide Eetwijzer van Pesticide Action Network (PAN). Dit is een ranglijst van groente- en fruitsoorten waarop de meeste en minste pesticidenresiduen zijn aangetroffen, gebaseerd op steekproeven van de NVWA. Gemiddeld worden op gangbaar fruit 2,5 verschillende pesticidenresiduen gevonden. Dat is gelijk gebleven ten opzichte van de vorige ranglijst.

Bij veel fruitsoorten bovenaan de ranglijst steeg het aantal gevonden residuen echter wel. Op citrusvruchten werden gemiddeld 4,4 verschillende residuen aangetroffen, tegenover 4,2 in de vorige ranglijst. Ook aardbeien (4,2) en kersen (4,0) werden giftiger. Dit is nu de top tien fruitsoorten met de meeste pesticidenresiduen.

Wie zo min mogelijk dubieuze stoffen binnen wil krijgen, kan vrij zorgeloos een kiwi’tje naar binnen lepelen. Hier werden met 0,5 pesticiden gemiddeld de minste residuen aangetroffen. Ook watermeloenen (0,9) en ananassen (0,9) zijn relatief schoon.

Hoe duur is overstappen op biologisch?

Ook biologisch fruit is niet geheel vrij van gif, maar het gebruik van pesticiden is er veel strenger gereguleerd dan in de reguliere landbouw. Bestrijdingsmiddelen mogen er alleen als laatste redmiddel bij plagen worden ingezet. Gemiddeld vond PAN op biologisch fruit 0,2 pesticidenresiduen, tegenover 2,5 op gangbaar fruit.

Uiteraard zou iedereen wel biologisch willen eten als het net zo goedkoop was, maar helaas hangt daar een prijskaartje aan. Om te onderzoeken hoeveel een overstap naar biologisch kost, vergelijkt Manners de prijzen van gangbaar en biologisch fruit uit de top 10 van PAN, gebaseerd op de huidige prijzen bij Albert Heijn. Niet van iedere fruitsoort is momenteel een biologische variant verkrijgbaar.

Vooral bananen- en appeleters kunnen hun pesticide-inname relatief goedkoop terugdringen. Bij Albert Heijn betaal je €2,29 voor een kilo Chiquita-bananen en €2,39 voor vijf biologische bananen. Afhankelijk van de grootte komt dit overeen met 700 tot 900 gram, waardoor het prijsverschil ongeveer 20 procent is. Zou je elke week een kilo appels en bananen eten, dan kost de overstap naar biologisch je ongeveer 1,23 euro per week of 64 euro per jaar extra. Liefhebbers van citrusfruit (onder meer sinaasappels en mandarijnen) zijn bij een kilo per week 1,85 euro extra kwijt. Valt eigenlijk best mee.

Goedkoopste supermarkt voor bio-producten

Je bent nog goedkoper uit als je boodschappen doet bij de goedkoopste supermarkt voor biologische producten.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.