Alrik de Jong Human Interest vandaag, 12:49

Leestijd: 3 minuten

1 les na persconferentie Xavi: ‘De ergste vorm van absurdisme’

Het was weer tenenkrommend, de persconferentie met Oranje-bondscoach Xavi. De enige journalist die boven het niveau van het Jeugdjournaal uitsteeg, was die van het Jeugdjournaal. Verder ging het – zucht – over Depay en andere niet nader te noemen afwezigen. We hebben filosoof Albert Camus nodig om deze impasse te duiden.

Het tekent misschien wel onze volksaard: zeuren over de dingen die we niet hebben, in een van de beste landen op aarde. En dan is er nog ons eeuwige calvinistische standpunt dat twee goede voetballers niet met elkaar op één middenveld kunnen spelen. Welke gek heeft dat ooit bedacht? De rode draad was inderdaad Depay, en een zeldzame andere vraag ging over Frenkie en Joey. Dat kan toch niet samen op één middenveld?

Het Depay-complex van de sportjournalistiek

De Raad voor de Journalistiek moet eigenlijk een boete opleggen voor iedere sportjournalist die tijdens een Oranje-persconferentie nog over Memphis Depay begint. Hij is passé. Topscorer allertijden, belangrijk tijdens de Nations League in 2018, maar vooral ook een van de meest overschatte spitsen sinds de oprichting van het Nederlands Elftal. Xavi blijft keer op keer netjes, als de aanwezige journalisten om en om net iets anders geformuleerd de Depay-vraag stellen.

Zelfs Sam van Royen, die normaal gesproken verfrissende vragen stelt, begint erover. Zelf voelt hij de ondraaglijke leegheid van dit thema klaarblijkelijk aan, door te beginnen met “Sorry dat ik het vraag”. Xavi: “Je zegt sorry, maar gaat er wel over door”. Eerder tijdens de persconferentie gaf de bondscoach al een terechte hint: “We kunnen het bijvoorbeeld ook over Malen hebben. Of over andere spelers met wie we proberen te winnen”. Best een leuk voorzetje, maar aan dovemansoren gericht. Er kwam nog een vraag over spelers die niet voor Nederland hebben gekozen, maar voor Marokko. Weer een diepe zucht. Een vraag aan psychologen en psychiaters: wat zit er achter al deze infantiele vragen?

Wat is dan die ene les?

Tja, wat voor vragen kun je wel stellen tijdens zo’n persconferentie? Want eerlijk is eerlijk: tijdens andere interviews, waar in uiterst zeldzame gevallen nog wel eens een voetbalinhoudelijke kwestie aan de kaak wordt gesteld, verklapt Xavi niet zoveel over opstellingen, tactieken of zijn visie op tegenstanders.

Voor de persconferenties met Louis van Gaal waren de schappen met popcorn leeg. Plottwists, cliffhangers, een-op-een-gevechten; die konden niet lang genoeg duren. Met Ronald Koeman waren ze gewoon saai. En met Xavi slaat het gewoon nergens op. Nu Engels de voertaal is, komt de leegte nog veel meer aan de oppervlakte. Journalisten weten zich geen raad met de Spanjaard, en vice versa.

‘Ergste vorm van absurdisme’

De wijze les omtrent deze kwellende vertoning halen we uit het essay De mythe van Sisyphus van filosoof Albert Camus: “De ergste vorm van absurdisme is de handeling die zichzelf herhaalt zonder dat de mens nog weet waarom“. Stoppen met dit gedoe, dat is het beste voor iedereen.

Geschreven door Alrik de Jong

Alrik de Jong is verantwoordelijk voor de strategie en inhoud van Manners.nl. Heeft een lange staat van dienst in de media. Begon in 2008 als journalist voor de grote tijdschriften en kranten en rolde al snel als eind- en hoofdredacteur de online media in. Sinds 2019 is hij hoofdredacteur van Manners. Zijn droom: een camping of surfhostel op een mooie plek in het buitenland.