Michiel Hekkens Klimaat vandaag, 10:30

Leestijd: 3 minuten

‘Europa’s smerigste stad’ plant 3 miljoen bomen en wint VN-prijs

Milaan hoort qua luchtkwaliteit bij de smerigste steden op aarde en het zou geenszins overdreven zijn om de stad het ‘Mumbai van Europa’ te noemen. Hoestend en proestend ploeteren de Italianen zich echter naar een gezondere toekomst. Een plan om 3 miljoen bomen en struiken te planten is in volle gang en is beloond met een prestigieuze VN-prijs.

Op een kaartje dat de luchtverontreiniging in Europa laat zien, is tegenwoordig alleen Scandinavië nog groen. Nederland is vanzelfsprekend oranje, zij het iets ongezonder dan het doorsnee Nederlands Elftal-shirt. Rondom de Botlek is zelfs al wat rood te zien. In Oost-Europa, waar de sovjetcentrales nog volop staan te loeien, gaan ze richting paars.

En dan is er één gebied dat het meest onfris is van heel Europa: de Povlakte in Noord-Italië. Milaan, de grootste stad binnen deze regio, haalt regelmatig de wereldwijde top tien qua luchtvervuiling, waar het wedijvert met notoire smogsteden als Mumbai en Delhi. Tegelijkertijd probeert Europa’s smerigste stad zichzelf opnieuw uit te vinden, en doet dat met verve. Lees ook in welke drie landen in Europa je de schoonste lucht van de wereld ademt.

Milaan plant 3 miljoen bomen en planten

Onder de projectnaam Forestami is Milaan bezig om in totaal 3 miljoen bomen te planten in de metropoolregio. Dat komt neer op één boom per inwoner. De beplanting heeft enerzijds een zuiverend effect op de luchtkwaliteit, maar vergroot ook de algehele leefbaarheid in de stad.

Inmiddels zijn er bijna 640.000 bomen en struiken geplant, waarmee ongeveer 21 procent van het doel voor 2030 is bereikt. Het project bestrijkt geen grote oppervlakten, maar bestaat juist uit talloze stukjes groen van postzegelformaat. Er wordt volop geplant in de vergeten hoekjes van industrie-, parkeer- en opslagterreinen. In totaal moet 255 hectare aan verwaarloosd stedelijk gebied worden vergroend, het equivalent van ruim 350 voetbalvelden.

Erkenning als World Restoration Flagship van de VN

Afgelopen maand vond in Armenië de biodiversiteitstop van de Verenigde Naties plaats, waar zowel slecht als goed nieuws te melden viel. Het slechte nieuws was dat de wereld niet op koers om 30 procent van de aarde te beschermen in 2030, het zogeheten 30×30-doel. Het goede nieuws was dat momenteel 252 miljoen hectare aan aangetaste natuur in 149 landen wordt hersteld. Dit is gelijk aan zestig keer Nederland, vijf keer Frankrijk of driekwart India. “Vandaag zien we de contouren van een van de grootste bewegingen voor de natuur in de geschreven geschiedenis”, zegt Inger Andersen, directeur van het VN-Milieuprogramma (UNEP) hierover.

Uit honderden vergroeningsinitiatieven werden er acht gehuldigd als World Restoration Flagship. Hiervan was Forestami in Milaan het enige Europese project. In de omschrijving van de VN staat:

“Forestami brengt de natuur terug in een van de dichtstbevolkte en meest vervuilde metropoolregio’s van Europa. Door bomen te planten, verwaarloosde stedelijke gebieden te herstellen en inwoners bij de vergroening te betrekken, laat Forestami zien hoe natuurherstel ook in een grote metropool kan plaatsvinden.”

Wie de rest van het VN-lijstje doorscrolt, bekruipt het gevoel dat het nog niet over en sluiten is voor onze planeet. Zo werken in Ethiopië 16.000 man aan het herstellen van het Desa’a-bos. En in China wordt 2.000 kilometer aan kustgebieden hersteld, zoals mangroven, koraalriffen, zeegrasvelden en zoute kustmoerassen. Mooie lichtpuntjes in, zowel letterlijk als figuurlijk, donkere dagen.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.