Michiel Hekkens Geld & Carrière vandaag, 12:14

Leestijd: 3 minuten

Dit verdien je als micro-boer, maar niet met kippen of een moestuin

In de jaren voor de Tweede Wereldoorlog scharrelde er bij ieder plattelandsgezin wel een varken, wat kippen en een paar konijnen rond op het erf. Ook anno 2026 liggen er kansen voor de micro-boer, maar dan elders. Dit verdien je als hobby-imker, -bloemist of -fruitteler.

Ondergetekende woont in een drukke woonwijk. Overdag wordt men hier geterroriseerd door hogedrukspuiten, heggenscharen en ander duivels tuig. ‘s Nachts verjagen de buurtkatten elkaar uit hun territorium, waarbij ze inspiratie lijken te hebben opgedaan uit de keelzang van Mongoolse nomaden. Deze strijd raakt nooit beslist. Er zijn simpelweg te veel katten en te weinig territorium, net zoals er te veel mensen zijn in een te kleine wijk. 

Al langer rijpt daarom het plan om de biezen te pakken en landelijk te gaan wonen. Een plek met rust, ruimte, een moestuin en misschien een paar dieren. Alleen, valt daar ook nog iets mee te verdienen?

De meest kansrijke bijverdiensten als micro-boer

Anders dan voor de Tweede Wereldoorlog moet je als microboer met een varken of koe tegenwoordig aan strenge regels voldoen. Zo moet het dier een oormerk dragen en worden geregistreerd op een UBN, waarvoor je €23,02 betaalt. Voor een koe of varken moet de slacht bovendien plaatsvinden in een erkend slachthuis, wat al snel €100 tot €200 kost. Ook mag je varkens niet meer voeren met keukenafval en aardappelschillen, maar moet je geschikt varkensvoer kopen. Door al deze kostenposten valt er met het houden van één dier weinig tot niets te verdienen.

Het houden van kippen is in theorie wél nog altijd een eenvoudige manier om wat bij te verdienen. Maar sinds bekend is dat eieren van hobbykippen veel PFAS kunnen bevatten, wankelt ook dit verdienmodel. Een moestuin met sla, courgettes en tomaten levert vooral veel werk op, maar nauwelijks geld.

Dit verdien je als hobbybloemist, -fruitteler of -imker

Anno 2026 liggen kansen voor de micro-boer daarom elders. Manners zet drie kansrijke alternatieven op een rij waarop je je kunt richten.

1. Bloemen kweken

Met een bloementuin van 100 vierkante meter kun je gedurende het seizoen ongeveer 150 tot 250 eenvoudige veldboeketten samenstellen. Daarvoor teel je achtereenvolgens soorten als tulpen, korenbloemen, zinnia’s, cosmea, zonnebloemen, strobloemen en dahlia’s. Verkoop je gemiddeld 200 boeketten voor €15 per stuk, dan levert dat ongeveer €3.000 omzet per jaar op.

2. Jam maken

Op dezelfde 100 vierkante meter kun je ook aardbeien, frambozen, bramen, pruimenstruiken en bessen telen. Wie 75 kilo bruikbaar fruit per jaar produceert, kan daar ongeveer 250 potten jam à 300 gram van maken. Verkoop je die voor €6 per pot, dan verdien je €1.500.

3. Honing maken

Een derde relatief toegankelijke optie is om aan de slag te gaan als hobby-imker, al is het verstandig om hiervoor eerst een cursus te volgen. Een bijenvolk kan in Nederland in een normaal jaar grofweg 20 tot 25 kilo verkoopbare honing opleveren. Voor een serieuze bijverdienste heb je al snel vijf bijenvolken nodig. Samen leveren die ongeveer 100 kilo honing op. Verkocht in potten van 250 gram à €5 komt dat neer op een omzet van ongeveer €2.000.

In alle gevallen gaat het om niet meer dan een aardige bijverdienste, zeker omdat de kosten, belasting en arbeidsuren hier nog niet van zijn afgetrokken.

Geen producten, maar ervaringen verkopen

Een manier om de opbrengst te vergroten, is door niet zozeer producten, maar meer ervaringen te verkopen. Laat bezoekers zelf een boeket plukken uit de bloementuin, geef als imker workshops of organiseer plukdagen waarop mensen hun eigen fruit oogsten en er vervolgens jam van maken.

Daar zit voor de microboer waarschijnlijk meer geld in dan in de producten zelf. Een pot honing of jam levert hooguit enkele euro’s marge op, terwijl je voor een workshop of middag zelfplukken al snel enkele tientjes per persoon kunt vragen. Denken we verder in erveringen, dan behoren ook boerengolf, een mini-camping of alpacawandelen tot de mogelijkheden. Schrijven we een andere keer nog wel eens over.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.