Michiel Hekkens Human Interest vandaag, 12:27

Leestijd: 4 minuten

Zo word je ontgroend bij de beruchtste studentenvereniging

Tijdens de introductieweek van de universiteiten en hogescholen wordt naar verwachting zo’n 10 procent van de studenten lid van een studentenvereniging. Wat staat je als achttienjarige aspi (feut zeggen ze niet meer) te wachten? Manners zet de verwachte vernederingen op een rij bij de beruchtste studentenvereniging van allen: Vindicat in Groningen.

Het is modieus om studentenverenigingen af te kraken of om ze tot in de lengte der dagen hun schandalen, misstanden en vrouwonvriendelijke liedjes na te dragen. Maar zijn ze echt zo erg? Of schuilt er ook wat maatschappelijke wrok tegen dit gesloten bolwerk vol elite-figuren, die zich zo duidelijk afkeren van de normale burger? Manners kijkt voorbij de incidenten, schakelt het cynische ondertoontje uit en vertelt wat je werkelijk kunt verwachten als je deze week lid wordt.

Studentenverenigingen: mysterieus bolwerk van schandalen

In 1960 was het vrij normaal om tijdens een ontgroening kaalgeschoren en op een hete zolder opgesloten te worden. Niet alleen met zestig andere kale mannen, maar ook met een varken dat net een laxeermiddel had gekregen.

Bij de meeste studentenverenigingen gaat het er tegenwoordig een stuk tammer aan toe. Ze zeggen geen feuten meer maar aspi’s (van aspirant-leden), geven je een minimaal aantal slaapuren en er gaat zelfs een psycholoog mee voor de mensen die het niet meer trekken. Vliegt een ontgroenende ouderejaars toch een keer uit de bocht, dan wekt dit de toorn van de universiteiten en dwingen ze strengere regels af. Waarna de ontgroening een jaar later nóg wat tammer is.

De ontgroening bij Vindicat

Wat gebeurt er nu werkelijk tijdens zo’n ontgroening? Omdat leden niet loslippig zijn over de dagelijkse praktijk tegenover knorren (normale mensen), is het lastig om voorbij de schandalen te kijken die zo nu en dan uitlekken. Deze hoeven niet representatief te zijn voor de gangbare realiteit.

Een schaarse goudmijn aan informatie was de zaak tegen Wouter B. in 2016. Tijdens de ontgroening van Vindicat ging hij op iemands hoofd staan. In het strafproces probeerde de rechter bij verschillende voorvallen te achterhalen of B. uit de bocht was gevlogen of dat zijn gedrag binnen de ontgroening van Vindicat ‘normaal’ was. Precies wat wij proberen te doen.

Gestapo-praktijken

Volgens Wouter B. was het in elk geval normaal dat aspirant-leden met hun hoofd omlaag door de modder moesten kruipen. En ook dat sommigen als straf werden gedwongen om ’s nachts naar de ‘afterparty’ te gaan. Als de rest sliep, moesten zij door met weinig feestelijke activiteiten zoals dorpsfeiten opdreunen van een willekeurig gehucht, op de knieën zitten en planken. Het meest schokkend waren de praktijken bij de Commissie Overdracht Corps Kennis, de COCK. Dit was een commissie met Wouter B. aan het hoofd die straffen uitdeelde aan aspirant-leden als ze zich tijdens de ontgroening hadden misdragen.

Volgens B. was het een gangbare praktijk om studenten in een donkere kamer tegen een muur te zetten, waarna hun benen onder hun lijf vandaan werd geschopt. Daarna werden ze meerdere keren tegen een muur gesmeten en er werd zo hard aan hun stropdas getrokken dat ze geen lucht kregen. Klinkt niet heel veel ludieker dan een ondervraging door de Gestapo.

Uiteindelijk ging B. nog een stap verder en zette hij zijn voet op het hoofd van een van de aspiranten. Die liep daarbij hersenletsel op. Hierin was B. te ver gegaan, erkende hij zelf, maar de andere praktijken gebeurden volgens hem ‘al jaren’.

Recente ontgroeningen ook geen pretje

Sindsdien zijn we alweer tien jaar verder en zijn de regels ongetwijfeld verder aangescherpt. Toch valt er ook in de jaren twintig nog genoeg af te zien tijdens een ontgroening, zeker bij Vindicat. Nog steeds worden aspiranten twee weken lang afgemat en uitgeput tijdens een binnen- en een buitenweek. Toneelstukjes opvoeren en afgezeken worden, ranzige studentenhuizen schrobben en urenlang op de grond zitten. In 2023 vielen hierbij nog twintig aspiranten flauw, toen ze in een hete ruimte moesten zitten zonder eten of drinken.

Tongend cocktailsaus maken

Een jaar later onthulde het programma Rambam dat een jongen mayonaise in zijn mond gespoten kreeg en een meisje ketchup, waarna ze al tongend cocktailsaus moesten maken. Dat klinkt Manners, zeker toen we nog 18 jaar waren, als enige dan weer niét verkeerd in de oren.

Klinkt leuk? Meld je dan vandaag nog in Groningen bij Vindicat voor de inschrijving.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.