Alrik de Jong Investeren & Beleggen vandaag, 13:36

Leestijd: 4 minuten

‘Drugs, wanbetaling en belletjes: ook dit is mijn leven in het vastgoed’

Investeren in vastgoed, in het binnen- of buitenland, kan een veilige manier zijn om extra passief inkomen te creëren. Steen stijgt in de regel bovendien in prijs. In dit artikel geen financieel advies, maar een blik op de rafelrandjes. Een kijkje in het dagboek van een vastgoedinvesteerder.

Als verhuurder van vakantiehuisjes, appartementen, parkeerplekken en garageboxen lacht het leven je natuurlijk toe. Het échte Zwitserleven waarbij het geld binnen blijft stromen. Of misschien toch ook niet, want ook de verhuur van brengt de nodige perikelen met zich mee. Soms leuk, soms grappig en soms ook heel vervelend en irritant.

Wakker gebeld voor een garagebox

Het is 03.00 uur ’s nachts en ik voel mijn Apple Watch trillen. Word ik nu gebeld? Oef, horloge vergeten op stil te zetten. Maar inderdaad, ik word gebeld. Het is A, huurder van een van mijn garageboxen. Ik neem op, want zo ben ik dan ook. “Ja sorry dat ik nu nog bel”, klinkt het, “maar ik krijg de deur niet open”. Oké, vervelend. Ik vraag of het echt per se nu moet, het is immers 03.00 uur. Nee dat hoeft niet, zegt hij.

€4.500 passief inkomen met garagebox: ‘Kocht hem ooit voor mijn auto’

Waarom bel je dan, denk ik? Midden in de nacht. Het zal er wel bij horen en ik ga weer slapen. Als ik de volgende morgen wakker word lees ik een appje dat het al is opgelost. Oké dan!

Huurder betaalt appartement ineens niet meer

Grotendeels wordt de verhuur van het vastgoed dat ik bezit beheerd door een verhuurmakelaar. Hij zoekt een huurder indien nodig, doet screening, maakt contracten en is vaak ook het aanspreekpunt voor onderhoudszaken of andere vragen van een huurder. Al maanden zien we een trend bij een huurder van een appartement van me: er wordt steeds later betaald. Waar betaling volgens het contract gedaan dient te zijn voor de eerste van de maand wordt het steeds een weekje later, uiteindelijk einde van de volgende maand pas en vervolgens komt er helemaal geen betaling meer.

Irritant, vervelend, maar misschien is er iets aan de hand, dus we proberen contact te krijgen met de huurster. Telefoon wordt niet opgepakt, e-mail niet beantwoord en ook met aangetekende post wordt niets gedaan. Samen met de beheerder willen we haar een regeling aanbieden, maar zelfs de helpende hand bieden is soms onmogelijk.

Drugshandel in mijn loods

Soms geef je iemand als verhuurder van vastgoed het voordeel van een bepaalde twijfel. Een vlotte babbel, een vriendelijk gezicht, een oordeel waar je niet aan toe wil geven. Het kan van alles zijn waardoor je soms tóch de verkeerde keuze maakt. Uit de screening blijkt dan niet per se iets vreemds. Alleen je onderbuik probeert je iets te vertellen, maar je luistert niet. De huurder in kwestie vertelde mij dat ik zijn vriend was en ik gunde hem de sleutel, het ging om een loods.

Met het kopie van een paspoort op zak, een digitaal verstuurd contract (nog niet ondertekend) en een correcte betaling van borg en de eerste maand huur gaf ik hem de sleutel, in goed vertrouwen. Het contract zou hij tekenen als hij thuis zou zijn. Na een week belde ik hem maar eens: “Morgen heb je het”. Na drie weken pakte hij zijn telefoon niet meer op en na vier weken was de geur van onraad zo sterk dat ik de politie erbij heb gehaald. Wat bleek: de loods werd gebruikt voor drugshandel. Gewoon hasj, geen harddrugs. Vondst? Vier zakken van in totaal 2 kilogram hasj, op zijn meest. Niet erg snugger vond ik. Had hij gewoon getekend en vervolgens weer netjes betaald, dan had hij veel langer zijn gang kunnen gaan. Duidelijk een beginner.

Er gebeuren ook leuke dingen

Zo kan ik nog wel even doorgaan met dit soort ervaringen binnen de verhuur van vastgoed. Maar er komen ook leuke en mooie dingen uit voort. Met een deel van de huurders is alleen contact via een beheerder, maar er zijn ook voorbeelden van kleine ondernemers aan wie je bijvoorbeeld een loods of werkplaats verhuurt waar je zelf klant wordt.

Zo was jaren geleden een van mijn huurders een startende autobandenhandelaar. Een aardige vent met wie ik altijd grappig contact had. Iedere maand was het afwachten in hoeveel delen hij de huur wilde betalen, maar hij was altijd open en eerlijk en communiceerde eerlijk (en betaalde uiteindelijk altijd netjes). Inmiddels huurt hij niet meer bij mij, maar toen ik vorig jaar nieuwe banden voor mijn auto bij hem liet monteren, voelde dat ook goed. Zo kon hij eindelijk een keer aan mij verdienen.