Michiel Hekkens Sneakers vandaag, 15:22

Leestijd: 3 minuten

Top 4 sneakers week 23: Nike AJ ‘Oranje’ en voetbalnostalgie

De top 4 sneakers van week 23 staat in het teken van nostalgie. We begonnen de week met de favoriete sneakers van Steve Jobs, een paar dagen later schreven we over voetbalsneakers die je meevoeren naar de tijd van Van Basten en Gullit.

Tussendoor kwamen we met een witte Nike Air Jordan Retro met oranje accenten. Tot slot sloten we de week af met no-nonsense Nike Dunk Low SB-sneakers, één in zwart-wit en één in wit-zwart.

New Balance 992 en 993

Zowel de New Balance 992 als de 993 zijn sneakers uit de Made in USA-lijn. Enerzijds betekent dit dat ze in de Verenigde Staten zijn geproduceerd, meestal in Maine of Massachusetts. Anderzijds worden ze nadrukkelijk gepositioneerd als premium schoenen. Ze zijn gemaakt van stevigere materialen, zoals pigskin suède, nubuck, mesh en soms leer, en hebben een betere stevigheid en afwerking dan een doorsnee paar New Balance-schoenen.

In een nieuwe drop komt New Balance in de eerste plaats met twee multicolor 992-sneakers, die qua stijl een beetje doen denken aan de beginjaren van Apple in de nineties. Net als de 993 is het een comfortabele, dad-achtige sneaker: een mix tussen running- en lifestylemodel. De 992 is iets klassieker en breder dan de wat gestroomlijndere 993.

Daarnaast verschijnt er ook een nieuwe kleur van de 993: passion fruit met dusted grape en afterglow. Zowel de 992 als de 993 zijn significant duurder dan een doorsnee paar New Balance-sneakers. De multicolor 992 koop je voor 230 euro, de passievrucht-roze 993 kost 240 euro.

Nike Air Jordan 3 Retro ‘White and Orange Peel’

De Air Jordan 3 werd voor het eerst uitgebracht in 1988. Ontworpen door Tinker Hatfield, herkenbaar aan de klassieke olifantenprint, zichtbare Air-unit en Jumpman-identiteit. De retro-edities blijven trouw aan het originele ontwerp uit de eighties. Vaak met kleine variaties, andere colorways, materialen of kleine shape-details.

Deze “White and Orange Peel”-editie is op papier een damesschoen, maar de maten lopen groot genoeg door om ook door mannen gedragen te worden. Nu te koop voor 209,99 euro.

Puma Suède The NeverWorn VI

Bestaat er überhaupt nog een voetbalcultuur vandaag de dag? Elk shirt is schreeuwerig en lelijk, elk nieuw stadion lijkt een replica van het Emirates Stadium. Voetballers als Memphis Depay lijken met hun kleding niet per se een bepaalde stijl uit te dragen, maar willen vooral laten zien dat ze heel veel geld hebben.

Dan begrijpen we wel dat veel mensen met weemoed terugdenken aan vroeger. Praat je over stijl, dan praat je over Marco van Basten die afscheid neemt in San Siro, gekleed in een blauwe spijkerbroek, roze blouse en lichtbruin suède jack. Geen idee welke schoenen hij toen droeg, maar ze zouden best op de Puma Suède The NeverWorn VI kunnen hebben geleken.

De schoen is van leer en suède, de look is mat en stoffig. Versleten, op een goede manier. ‘Retro football aesthetics noemt Puma het zelf, en dat komt ongeveer op hetzelfde neer. De kleur heet Vapor Gray–PUMA Black. De voetbalcultuur is dood, maar de cultuur van het retro-voetbal blijft door dit soort nostalgische releases bewaard. Nu te koop voor 119,95 euro.

Nike SB Dunk Low Pro

De Nike SB Dunk Low Pro is een afstammeling van de klassieke Nike Dunk Low. De originele Dunk begon in 1985 als basketbalschoen. De SB-lijn werd later aangepast om de schoen geschikt te maken voor skateboarden. Zo kreeg hij meer demping, grip en padding.

Nike SB Dunks staan bekend om opvallende colorways en collabs, zoals eerdere samenwerkingen met Ben & Jerry’s, skate shops, artiesten en merken. De schoen van vandaag gaat terug naar de basis. Geen flauwekul, maar gewoon zwart-wit of wit-zwart, met als enige frivoliteit dat de zwarte variant een bruine zool heeft en de witte schoen een zwarte zool. Nu te koop voor 119,99 euro bij Nike.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als veelvraat van media en actualiteit dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Diezelfde brede interesse neemt hij mee naar zijn werk als redacteur. En waar zich een filosofisch zijpad aandient, laat hij dit nimmer onbewandeld.