Michiel Hekkens Belasting & Toeslagen vandaag, 16:22

Leestijd: 3 minuten

Sociale bezuinigingen geschrapt: dit scheelt het per WW-ontvanger

Onder druk van de linkse partijen en de vakbonden schrapt het kabinet de geplande bezuinigingen op de sociale zekerheid. Hoeveel scheelt dit in de portemonnee van de WW of WIA-gerechtigde? Manners rekent het uit.

Iedereen loopt het risico om van de trap te vallen, een burn-out te krijgen of vervangen te worden door AI. Ook voor wie momenteel geen uitkering ontvangt, is het fijn om te weten dat er een vangnet klaar hangt als het leven tegenzit. Voor iedereen met een baan is het dan ook goed nieuws dat een aantal geplande bezuinigingen op de sociale zekerheid van tafel is. Hoeveel geld scheelt dat als je ooit voor een WW- of WIA-uitkering in aanmerking komt?

Bezuiniging op sociale zekerheid van de baan

In de oorspronkelijke Miljoenennota waren miljardenbezuinigingen op de sociale zekerheid opgenomen. In de eerste plaats zou de AOW vanaf 2033 één-op-één worden gekoppeld aan de levensverwachting, waardoor de AOW-leeftijd sneller stijgt. Daarnaast zou de maximale WW-duur vanaf 2028 worden teruggebracht van maximaal 24 naar 12 maanden. Ook wilde het kabinet het maximumdagloon, dat de hoogte van onder meer WW- en WIA-uitkeringen begrenst, vanaf 2029 met 20 procent verlagen. Tot slot stond het afschaffen van de IVA voor nieuwe gevallen op de agenda. In totaal leverde dit een jaarlijkse bezuiniging van 6,5 miljard euro op.

Het verhogen van de AOW-leeftijd sneuvelde al in een eerder stadium. Om de begroting door het parlement te loodsen, ziet het kabinet zich nu ook genoodzaakt om andere bezuinigingen te schrappen. De verkorting van de WW was al uitgesteld, maar wordt nu helemaal geschrapt. Ook het verlagen van het maximumdagloon gaat van de baan. Het kabinet lijkt hiermee te hopen op steun van de partijen PRO en VOLT. Zij kunnen samen zorgen voor een meerderheid in de Tweede én Eerste Kamer.

WIA en WW blijven intact: zoveel scheelt dat in je uitkering

Door het schrappen van de bezuinigingen komt het kabinet met een flink gat in de begroting te zitten, maar voor werklozen en arbeidsongeschikten blijft een belangrijke levensader intact. Wat betekent het concreet voor de portemonnee van de WW- en WIA-gerechtigde?

1. Verkorting van de WW

In de oorspronkelijke kabinetsplannen nam de WW-uitkering in de eerste maanden toe van 75 naar 80 procent van het laatst verdiende loon, maar de maximale duur werd flink verkort van 24 naar 12 maanden. De schade daarvan loopt, afhankelijk van je salaris, al snel in de tienduizenden euro’s. Om het verschil inzichtelijk te maken, nemen we iemand die daadwerkelijk 24 maanden recht heeft op WW.

Overigens moet je voor de maximale 24 maanden WW wel een zeer lang arbeidsverleden hebben. Volgens het huidige systeem bouw je in de eerste tien arbeidsjaren één maand WW-recht per jaar op en daarna een halve maand per gewerkt jaar, waardoor je pas na 38 jaar werken recht hebt op 24 maanden WW.

2. Verlaging maximumdagloon: vooral hogere inkomens profiteren

Het kabinet wilde ook nog het maximumdagloon met 20 procent verlagen. Dit is het bedrag waarover UWV de hoogte van verschillende uitkeringen berekent. Het huidige maximumdagloon bedraagt €309,91. Omgerekend naar een bruto-maandloon komt dat neer op een inkomen van ongeveer €6.741.

De voorgestelde verlaging zou het plafond hebben teruggebracht tot ongeveer €5.392 per maand. Daardoor zouden werknemers met een salaris onder die grens niets merken van deze maatregel, terwijl mensen met hogere inkomens wel een lagere maximale uitkering zouden krijgen.

De maximale WW zou daarmee vanaf de derde maand voor iemand met een salaris rond of boven het huidige maximumdagloon ongeveer €944 bruto per maand lager zijn geweest. Bij een lager salaris wordt het verschil steeds kleiner, totdat de maatregel bij ongeveer €5.392 bruto per maand geen effect meer heeft.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.