Noah Korevaar Films & Series vandaag, 10:20

Leestijd: 4 minuten

Vergeet Animals: deze sensuele thriller op Videoland is briljant

Terwijl Netflix deze week Ben Affleck’s miskleun Animals lanceerde (42 procent op Rotten Tomatoes), staat er op Videoland een sensuele thriller die 94 procent scoort en in Cannes de prijs voor Beste Regie won: Decision to Leave.

Het onderwerp? Een slapeloze rechercheur die verliefd wordt op zijn hoofdverdachte, gevangen in prachtige haast ongemogelijke shots.

Decision to Leave: Parel van een thriller

Iedereen in het vliegtuig sliep, het cabinelicht was allang gedimd en ik zat ergens tussen Schiphol en Tokio met mijn neus ongezond dicht op een schermpje van pakweg tien inch. Meer uit verveling dan interesse tikte ik Decision to Leave aan. Little did I know dat ik in zo’n suboptimale ‘bioscoopsetting’ mijn favoriete film van dat jaar, 2022, zou zien.

Een rechercheur die niet kan slapen

De film begint met een lijk van een man, onderaan een berg in Zuid-Korea. Rechercheur Hae-joon (Park Hae-il, bekend van het fenomenale Memories of Murder) onderzoekt de zaak en komt uit bij de weduwe van het slachtoffer, Seo-rae (Tang Wei, Lust, Caution). Een Chinese vrouw die opvallend weinig rouwt om haar veel oudere man.

Hae-joon is een slapeloze perfectionist. Hij raakt helemaal geobsedeerd met de weduwe en gaat ’s nachts op observatie voor haar appartement posten, en kijkt met een verrekijker mee terwijl zij ijs eet en tv kijkt. Regisseur (grootmeester!) Park Chan-wook (Oldboy, The Handmaiden) zet hem vervolgens letterlijk in haar kamer, alsof zijn blik door de muur gaat. Een filmtrucje dat direct de impliciete rode draad van Decision to Leave neerzet: het is een thriller over kijken, en jij kijkt als kijker schaamteloos mee.

Nog zo’n truc die meesterlijk uitpakt: Seo-rae spreekt gebrekkig Koreaans en gebruikt tijdens verhoren een vertaalapp op haar telefoon. Dat klinkt als een gimmick, maar het maakt Decision to Leave juist zo spannend. Elke zin gaat door een filter en je weet nooit echt helemaal wat ze echt bedoelt. Je wordt net zo hard als de rechercheur op het verkeerde been gezet… of klopt het toch wat ze zegt?

Martin Beck, maar dan verliefd

De kiem van de film ligt in Zweden. Park las als tiener de detectiveromans van Maj Sjöwall en Per Wahlöö over rechercheur Martin Beck. Zijn pitch was simpel: wat als Martin Beck verliefd werd op de verdachte?

Na zijn bloederige wraaktrilogie (ook aanraders!) wilde Park een film zonder seksscènes en met weinig geweld maken. Toch is dit vreemd genoeg misschien wel zijn sensueelste werk. Dat zit ‘m in blikken, handen en… een lippenbalsem.

Cameraman Kim Ji-yong (A Bittersweet Life) werkte voor het eerst met Park en de twee focusten voor d de camera’s aangezet werden eerst lange tijd samen op de storyboards. Dat merk je. De film zit tjokvol briljante shots vanuit een telefoonscherm, vanuit de ogen van een dode man, vanuit plekken waar fysiek geen camera kan staan. Prachtige, droomachtige cinematografie om je vingers bij af te likken.

Dit is bovendien echt zo’n film die twee keer kunt kijken, nee, wílt kijken, en niet alleen omdat je ‘m de eerste keer op een matig vliegtuigschermpje zag. Bij de tweede keer zie je hoe alles al in het eerste uur al stiekem klaarligt: een liedje dat terugkomt, een zin die pas later betekenis krijgt.

Cannes-winnaar, Oscar-blauwtje

In Cannes won Park in 2022 de prijs voor Beste Regie, zijn derde Cannes-prijs na Oldboy en Thirst. Al voor de première was de film verkocht aan 192 landen, een unicum voor een Zuid-Koreaanse productie. Op Rotten Tomatoes staat Decision to Leave op 94 procent bij critici en 92 procent bij het publiek. Dat is 52 procentpunt hoger dan Animals.

De critici gingen massaal overstag. Jessica Kiang van Variety noemde het “een meesterlijk, verblindend liefdesverhaal, verpakt in een ondeugend moordmysterie.”

Manohla Dargis van The New York Times benadrukte eveneens dat Park je “al vanaf de eerste ontregelende minuten verblindt met de schoonheid van zijn beelden.”

Zuid-Korea stuurde hem in voor de Oscars en Variety, The Hollywood Reporter en de LA Times rekenden op een nominatie. Die kwam niet. Wel een Golden Globe-nominatie en twee BAFTA-nominaties. Bij streamingdienst MUBI werd het later de meest gestreamde film ooit.

Zo kijk je Decision to Leave

De film draaide destijds eventjes in de Nederlandse bioscopen en staat nu op Videoland. Leg je telefoon weg, negeer je TikTok-feed, ga goed zitten, en je hebt een achtbaanrit die je er direct weer aan herinnert wat de magie van cinema is. Zo kan het ook, Netflix!

Geschreven door Noah Korevaar

Noah kwam al jong de online media opschudden als SEO-pionier bij Wayne Parker Kent en later het Mediahuis. Inmiddels is hij actief binnen de agencywereld. Hij werkt voor klanten als Samsung, Politie Nederland, 988, McDonald's, Kia en Red Bull. Voor Manners schrijft hij al jaren over zijn liefhebberij als films, tech, LEGO en gaming.