Mike Plevier Huizenmarkt vandaag, 15:55

Leestijd: 2 minuten

‘Mijn huurster Zoë is al 5 jaar wanbetaler, die mij altijd te slim af is’

Ik heb een huurster. Laten we haar Ans noemen, want zo heet ze niet. Ze is een wanbetaler. Maar tegelijk kent ze ook de mazen in de wet en weet precies.

Een nieuwe bladzijde in mijn dagboek als verhuurder. Vorige keer las je over drugs, wanbetaling en zorgwekkende belletjes.

‘Mijn huurster is een wanbetaler, die het spel precies snapt’

Ans huurt al vijf jaar van me. En al vijf jaar is ze wanbetaler. Dat is op zich al een prestatie. Maar het knapste komt nog: in al die jaren is ze nooit echt in de problemen gekomen, omdat ze precies binnen de grenzen laveert van wat een rechter toestaat.

Het patroon gaat zo. We sturen een mail: geen reactie. We bellen: voicemail. De achterstand loopt op. Eén maand. Twee maanden. En dan, precies op het moment dat het richting de drie maanden kruipt, komt er geld binnen. Niet de hele achterstand. Gewoon net genoeg om niet zomaar uit de woning gezet te kunnen worden. Alsof iemand daar een spreadsheet bijhoudt.

Waarom die drie maanden zo belangrijk zijn

Huurders zijn in Nederland goed beschermd, wat ook helemaal prima is. Een huurcontract voor een woning beëindig je als verhuurder niet zelf: daar is altijd een kantonrechter voor nodig. Sloten vervangen omdat de huurder in gebreke blijft? Dan ben je als huurder degene die de wet overtreedt.

De rechter kijkt vervolgens of de huurder zo ernstig tekortschiet dat ontbinding gerechtvaardigd is. In de praktijk geldt een vuistregel: vanaf drie maanden huurachterstand wordt dat meestal toegewezen. Daaronder wordt het lastig.

De rechter en de verhuurder

En een rechter weegt alles mee. Betaalt de huurder inmiddels de lopende huur weer? Is de achterstand deels ingelopen? Wonen er kinderen? Is er schuldhulp ingeschakeld? Elke ja maakt jouw zaak als verhuurder zwakker.

Ans zwemt dus al vijf jaar keurig door de mazen van het wettelijke en wij hebben onze handen vol aan haar. Tijd van ons en de beheerder, herinneringen, belpogingen, aanmaningen, en dat iedere maand weer opnieuw.

De les

Huurbescherming bestaat voor een goede reden. Niemand wil dat een gezin op straat staat om één gemiste maand. Maar het systeem gaat uit van een huurder die praat. Voor iemand die zwijgt, niet communiceert, onbereikbaar is en dus eigenlijk misbruik maakt van de bescherming – is dit vast niet helemaal bedacht? Op verjaardagen hoor ik vaak dat het verhuren van vastgoed niks met werken te maken heeft, maar daar ben ik het toch niet helemaal mee eens.

Geschreven door Mike Plevier

Mike is een eigenwijze ondernemer, sinds kind al geobsedeerd door alles rondom beleggen, investeren en geld. Levensdoel: vrijheid. Als financieel coach helpt hij mensen financieel slimmer te maken. Als gastschrijver vertelt hij Manners-lezer over zijn lessen en ervaringen uit de financiële wereld.