Michiel Hekkens
Michiel Hekkens Reizen vandaag
Leestijd: 3 minuten

Kijkje op het ‘verboden’ Waddeneiland met 4 bewoners: legale trip

Op het Duitse Waddeneiland Süderoog mag niemand komen, behalve het gezin van vier dat er woont. Wie er daardoor extra graag heen wil (zo werkt dat nu eenmaal), mag meelopen met de postbode die er op blote voeten eens per week de post bezorgt. Een duurzame en kleinschalige reiservaring voor de toerist van de toekomst.

Langzaam maar zeker groeit de weerzin tegen het vervuilende, volgevreten en oppervlakkige massatoerisme dat alles wat mooi is op de wereld vernietigt. Het protest vanuit de lokale bevolking is er al langer, hopelijk keert ook de reiziger zelf zich er binnenkort van af. Voor een bevredigende reiservaring hoef je niet tien uur in een vliegtuig te stappen; een paar uur in de auto naar de Duitse Wadden volstaat. Daarna 4,5 uur ploeteren over het wad en je wordt beloond met een ervaring die authentieker is dan tien Machu Picchu’s bij elkaar. Al eerder tipte Manners de tien beste reiservaringen ter wereld, waarvan nummers 1 en 2 in Europa liggen.

Süderoog: natuurbeheerders stichten gezin op verboden eiland

Süderoog is naast een Waddeneiland ook een natuurreservaat met een hoge beschermde status, waar toeristen in principe niet mogen komen. In 2013 ging er een koppel wonen om het natuur- en kustbeheer op zich te nemen. Ze bouwden een boerderij op een terp. Een kleine tien jaar later stichtten ze er ook een gezin, waardoor inmiddels ook twee meisjes van 4 en 2 jaar op het eiland verblijven.

suderoog waddeneiland wandeling wadlopen duitsland natuur reizen
Süderoog bij eb (Afbeelding: Wikipedia)
postbode kund knudsen suderoog verboden waddeneiland wadlopen
De woonplek van het enige gezin (Afbeelding: ANP)

Süderoog is niet de eenvoudigste plek om een gezin te stichten. Er is geen school, kinderopvang of supermarkt of zelfs maar een verharde weg. Niet ideaal om een kinderwagen rond te duwen. Bovendien overstroomt het eiland zo’n dertig keer per jaar, waarbij alleen de verhoogde terp en de boerderij boven water blijven. Het gezin is dan afgesneden van de rest van de wereld.

Alsof dit alles nog niet romantisch genoeg is, is er ook een bebaarde postbode die Knud Knudsen heet. Eens per week loopt hij zes kilometer over het wad om de post te bezorgen, op blote voeten.

postbode kund knudsen suderoog verboden waddeneiland
De inmiddels legendarische postbode Knud Knudsen (Afbeelding: Getty)

Als toerist mag je voor een klein bedrag met hem meelopen. Dit is een van de twee manieren waarop je alsnog een bezoek kunt brengen aan het ‘verboden’ Waddeneiland.

Wandeling naar Süderoog: samen met postbode

Om Süderoog te bezoeken, kun je vanaf Pellworm, het dichtstbijzijnde bewoonde Waddeneiland, tijdens eb naar het geïsoleerde eiland wandelen. Dat kan alleen via een begeleide wadwandeling of samen met Knud Knudsen, de blootvoetse postbode. Op het eiland mag je ongeveer een uur bijkomen en even kijken bij de boerderij van het gezin. Daarna wandel je weer terug. Na ongeveer 4,5 uur ben je weer terug op Pellworm en kun je met een Aperol Spritz toezien hoe de vloed van Süderoog weer een geïsoleerd eiland maakt. De tocht (exclusief Aperol) kost tien euro per persoon.

suderoog waddeneiland wandeling wadlopen duitsland natuur reizen
(Afbeelding: Google Maps)
verboden waddeneiland suderoog
In de gure maanden is het er wat minder gezellig (Afbeelding: Getty)
Tocht naar 'verboden' Waddeneiland met 4 bewoners is legale trip
Postbode Knud Knudsen neemt je mee naar deze verborgen Waddenparel (Afbeelding: Getty)

Kleinschalig en duurzaam toerisme dat moeite kost, met een authentieke ervaring als beloning. Dat is het toerisme dat Manners voorstaat. Voor meer informatie over de wadwandeling bezoek je de website van Süderoog. Wil je de geïsoleerde eilandfamilie volgen, dan kan dat via hun Instagram-pagina.

Michiel Hekkens
Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.

Schrijf je in voor Manners Weekly!

Elke vrijdag echte verhalen regelrecht in je mailbox.