Alrik de Jong Opinie vandaag, 13:51

Leestijd: 6 minuten

De twee beste presidentskandidaten voor 2028 uit de blauwe tsunami

Nu de Democraten op stoom zijn in de Verenigde Staten, rest er nog maar één vraag: wie wordt in 2028 de presidentskandidaat die de voorzet inkopt. De kans om het Trump-gif te verdelgen ligt voor het oprapen, al is daar een sterke kandidaat voor nodig. Onthoud vooral de nu 39-jarige Jon Ossoff. Vaarwel MAGA, welkom MAKONA.

Het beleid van Donald Trump en zijn sycofanten is keihard afgestraft. Na de blauwe tsunami die de Midterms overspoelde, is een meerderheid van Democraten in de Senaat en het Huis veiliggesteld. Manners ziet tussen de winnaars twee écht geschikte presidentskandidaten om een einde te maken aan de Trumpistische gekte. Natuurlijk hebben we niets tegen de klassieke Republikeinen van vroeger, maar die bestaan niet meer binnen hun eigen partij.

De puinhoop van Trump

Trump heeft met de botte bijl een giftige puinhoop gemaakt van de Verenigde Staten. Wat ooit een betrekkelijk fatsoenlijke Republikeinse partij was, is nu de MAGA-beweging, die het er met de dag erger op maakt voor Amerikanen en hun bondgenoten. Trumpisme staat voor een kolderieke vorm van populisme (al is het niet echt om te lachen) en extreem-nationalistisch gedachtengoed. Varend op leugens, valse beloftes, beledigingen en zelfverrijking. Veel mensen noemen het fascisme, maar discussiëren over die vergelijking is gedachtenverspilling. Trumpisme is een op zichzelf staande beweging, die net als andere populistische stromingen goed aanslaat, totdat er daadwerkelijk geregeerd wordt en burgers te laat inzien dat ze zijn bedrogen.

Vooral in de Verenigde Staten heb je dan een sterke tegenkandidaat nodig om een dergelijk antidemocratische beweging van repliek te dienen. Dat een politiek fossiel als Joe Biden in 2022 van Trump won, is eigenlijk een wonder. Zegt veel over de eerste vier jaren onder Trump, toen waren Amerikanen er al klaar mee. Maar om de in slaap vallende en struikelende Joe nog een keer naar voren te rollen, en ook nog eens in te ruilen voor Kamala Harris, bleek een historisch grote misser die iedereen al zag aankomen. Biden was niet te volgen, Harris klonk formeel en ingestudeerd. Allebei bovendien niet bestand tegen het simpele edoch effectieve MAGA-populisme. Dat is de jongere garde wel.

Presidentskandidaten voor 2028 uit de blauwe tsunami

Tijd voor vernieuwing. Verfrissing. En vooral politieke normaliteit. Geen MAGA, maar MAKONA: Make America Kind of Normal Again. Het is niet zo dat een van de winnaars van de Midterms ook automatisch presidentskandidaat wordt. Maar er kwamen meerdere jonge Democraten bovendrijven uit de blauwe tsunami als scherpe en hoopvolle presidentskandidaten voor 2028. Manners selecteert deze de top 2 niet omdat Ossoff en Talarico simpelweg een staat wonnen, maar vanwege een combinatie van retorische kracht, politieke vernieuwing, vermogen om kiezers buiten de eigen partij aan te spreken en de mate van resistentie tegen het MAGA-gif. Het gaat niet per se om onze eigen smaak, we houden rekening met de aartsconservatieve aard van de gemiddelde Amerikaanse kiezer.

1. Jon Ossoff – Senator van Georgia

Jon Ossoff won opnieuw in de cruciale swingstaat Georgia, een staat die Trump nog won tijdens de presidentsverkiezingen van 2024. MAGA-loyalist Mike Collins bleek geen partij voor hem. In debatten laat Ossoff de naar hem toe gesmeten drek kalm van zich afglijden, om zijn opponent vervolgens met glasheldere feiten en messcherpe retoriek klem te zetten. Hij schrikt niet van een schreeuwlelijk, maar gebruikt populistische aanvallen als brandstof voor zijn eigen betoog. Een verbaal soort aikido, waarbij hij de kracht van zijn tegenstander ombuigt.

View this post on Instagram

Verder is Ossoff een spreker in de orde van Barack Obama. Taalkundige ritmes, goed getimede pauzes, een verbindend verhaal dat iedereen begrijpt en hoopvolle woorden. Los van de buitenkant heeft de geboren Atlantan een reputatie opgebouwd als harde werker op wetgevend gebied en vooral als een onvermoeibare onderzoeker die corruptie en machtsmisbruik aan het licht brengt. Zijn uitvoerende bestuurservaring is nog gering. Kun je als nadeel beschouwen, maar voor politieke vernieuwing ziet Manners het als voordeel. Niet de vergeetachtige opa of suikeroom die het weer probeert op te lossen, maar de wijze oude broer. Mocht hij president worden, dan duikt hij één jaar onder Theodore Roosevelt (luister vooral deze podcastaflevering over ‘Teddy’) als jongste president ooit.

James Talarico – Senator van Texas

God non-binair noemen als uitgesproken Christen, Talafreako genoemd worden door Trump en vervolgens voor het eerst in 38 jaar als Democraat winnen in Texas. Maar daar gaat het hem niet om. “Ik ben er niet in geïnteresseerd om Texas blauw te laten kleuren. Ik wil deze Senaatszetel winnen zodat ik kan vechten voor alle 31 miljoen Texanen – of ze nu Democraat, onafhankelijk of Republikein zijn”, betoogde de 37-jarige senator van Texas in aanloop naar de Midterms. Die uitspraak over een non-binaire God stamt trouwens al uit 2021, en was bewust provocerend bedoeld, tegen de anti-trans en anti-non-binair-campagne van het Trump-kamp. Maar vergeet dit, die provocatie overschaduwt zijn potentieel.

View this post on Instagram

Talarico is het exemplarische voorbeeld van de vrome Amerikaan. Als een van de weinige Democraten profileert hij zich pontificaal als christen, waarmee hij het christelijk geloof terugeist van het “christelijke nationalisme”, zoals hij het noemt. Deze man is eigenlijk hoe een Republikeinen wil zijn, en dan hebben we het niet over de Trumpist. Ook Talarico speelt een soort aikido tegen populisten. Hij zuigt de verwijten en aantijgingen op, om die om te buigen in een verbindende vorm van populisme, vooral op economisch vlak, waarin hij de gewone bevolking tegenover de kleine, corrupte elite van miljardairs zet. Zijn imago is toegankelijk en authentiek, hij snapt de tegenpartij en heeft ook nog eens een sterke aantrekkingskracht op Latino-kiezers.

We hadden veel meer kandidaten kunnen noemen

Nogmaals, we hebben gekeken naar wat in onze ogen de meeste potentie heeft om het MAGA-gif te verdelgen. Alexandria Ocasio-Cortez is goed en schijnt te willen. Zij is de beste communicator en mobilisator van jongeren, maar ook makkelijk te demoniseren. Niet in een persoonlijk debat, wel richting het volk. Wat saaiere opties zijn Josh Shapiro en Andy Beshear, maar die missen in onze ogen de retoriek en het charisma van Ossoff en Talarico. Ook Kamala Harris en andere oudgedienden worden weer genoemd, maar de Democraten zouden nu wel beter moeten weten.

En de Republikeinen dan?

Ja, wie moet Donald Trump opvolgen? Vicepresident JD Vance lijkt vrijwel zeker zijn ticket bemachtigd te hebben voor op zijn minst de top van de Republikeinse presidentsvoorverkiezingen van 2028. Hij is de Petyr Baelish van de MAGA-beweging. Ooit anti-Trump, toen het uitkwam een sycofant van het glibberigste soort. Geen winnaarstype, vindt Manners. Alles wat hij zegt en doet is lachwekkend, maar dan zonder het venijn van zijn baas.

Donald Trump Jr. werd ook gezien als een realistische opvolger, maar dat is nou juist de achternaam waar Amerika klaar mee lijkt te zijn, afgaande op de Midterms. Ook Marco Rubio, Ted Cruz en Ron DeSantis worden genoemd. De kans op een Trump-loyalist is in ieder geval groot, en dat lijkt goed nieuws voor de Democraten. Maar in twee jaar kan er veel gebeuren.

Geschreven door Alrik de Jong

Alrik de Jong is verantwoordelijk voor de strategie en inhoud van Manners.nl. Heeft een lange staat van dienst in de media. Begon in 2008 als journalist voor de grote tijdschriften en kranten en rolde al snel als eind- en hoofdredacteur de online media in. Sinds 2019 is hij hoofdredacteur van Manners. Zijn droom: een camping of surfhostel op een mooie plek in het buitenland.