Michiel Hekkens Geld & Carrière 17 jun 2026bijgewerkt: 18 jun 2026, 19:32

Leestijd: 3 minuten

EU-landen met de rijkste boomers, Nederland in rechterrijtje

De babyboomers zijn de meest welvarende generatie van Nederland. Vergelijk je ze echter met hun Europese leeftijdsgenoten, dan zijn ze helemaal niet zo rijk. Het vermogen van pensionado’s in 22 EU-landen, waarbij we Nederland terugvinden in de grijze middenmoot.

Binnen progressieve kringen is het helemaal hip om af te geven op de boomers. Jullie hebben overal van geprofiteerd, zeggen schrijvers als Philip Huff en Doortje Smithuijsen met een trillend vingertje richting de generatie van hun ouders. Welvaartsgroei, royale uitkeringen, eindeloze studiefinanciering, goedkope huizen en honderdduizenden euro’s aan overwaarde. En nu laten jullie ons met niks achter.

Driestuiverdenkers, vindt Manners van zowel Huff als Smithuijzen. Immers, pas als de jongeren van nu net zo oud zijn als de boomers kun je concluderen welke generatie in zijn leven de meeste welvaart heeft genoten. Het gros van hun rijkdom hebben de boomers pas in de laatste vijf jaar verdiend, niemand weet welke mee- of tegenwind de millennials de komende veertig jaar ten deel zal vallen.

Op dit moment kun je millennials alleen vergelijken met boomers toen ze net zo oud waren. Een jaar of 35 dus, omstreeks 1980. Dan zie je dat de huidige jeugd het op vrijwel elk vlak beter heeft. Ze zijn rijker, reizen de wereld rond en hebben veel meer opleidings- en baankansen dan boomers in 1980. Totaal onnodig dus, dat gevit op de boomers.

Dat gezegd hebbende, zijn we wel benieuwd hoe rijk onze pensionado’s precies zijn. In dit artikel achterhaalt Manners het modale vermogen van de babyboomers én dat van de generatie daarboven, vervolgens zetten we het in Europees perspectief.

Het vermogen van 64-plussers in Nederland en Europa

Om de rijkdom van onze ouderen in kaart te brengen, kijken we naar de meest recente Household Finance and Consumption Survey van de Europese Centrale Bank, gepubliceerd in 2023. Hierin wordt onderscheid gemaakt tussen twee groepen: 64- tot 75-jarigen en 75-plussers. Boomers, geboren tussen 1946 en 1964, vallen grotendeels in de eerste groep. De tweede groep bestaat voornamelijk uit de generatie daarboven, ook wel de Stille Generatie (omdat ze na de oorlog niet meer zo spraakzaam waren) genoemd.

De doorsnee 64- tot 75-jarige Nederlander heeft een vermogen van 134.400 euro, bestaande uit spaargeld, aandelen en woningwaarde, minus de hypotheek of andere schulden. Dit maakt de Boomers, ondanks dat ze minder tijd hadden om vermogen op te bouwen dan de Stillen, nu al de rijkste generatie van Nederland.

Binnen Europa slaan ze echter een pover figuur. Normaal gesproken zijn wij in dit soort lijstjes vrij snel na hoogvliegers als de Luxemburgers, Denen en Finnen aan de beurt. Nu vinden we Nederland pas terug op plek 13, onder Slovenië en boven Griekenland. Wel is dit deels een vertekend beeld. Nederland heeft namelijk een enorm collectief pensioenvermogen. Dat wordt door de ECB niet meegeteld als privévermogen, maar belandt wel elke maand druppelgewijs op de rekening van onze pensionado’s. In andere veel landen moeten mensen zelf voor hun pensioen. Zij hebben dus meer vermogen, vooral in de beginjaren van hun pensioen, maar dit draait door hun veel minder goed gevuld pensioenpotje in de latere jaren langzaam om. Kortom, in veel EU-landen worden gepensioneerden vaak armer naarmate ze ouder worden, in Nederland juist rijker.

Het vermogen van 75-plussers

Dit is te zien als we kijken naar de generatie daarboven, grotendeels behorende tot de Stille Generatie. Een doorsnee 75-plusser in Nederland bezit een nettovermogen van 131.800 euro. Dit is zoals gezegd iets minder dan de boomers, maar binnen Europa levert het juist een hogere positie op. Bij het vermogen van 75-plussers bezetten we wel onze vertrouwde plek achter de Finnen, zij het op een nog steeds ietwat bescheiden achtste plaats.

Al eerder vergeleek Manners het vermogen van de doorsnee Nederlander met zijn Europese evenknie, oftwel: zo rijk is Jan vergeleken met John, Jean en Jaroslav Modaal.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.