Veteraan André Versteegh (35): “Het leger maakte van mij een man”

De meesten denken aan mannen en vrouwen die al redelijk op leeftijd zijn als het woord ‘veteraan’ valt. Het tegendeel is waar. Nederland kent talloze veteranen, waarvan velen echt niet oud en grijs zijn. Zo spraken wij met André Versteegh, 35 jaar oud.

Trots. Dat is het passende woord dat André gebruikt om zijn tijd in het leger te omschrijven. Nu is hij getrouwd, heeft hij twee kinderen en druk bezig met zijn eigen bedrijf, maar zijn leven heeft er ook anders uitgezien. Hij heeft drie missies gedaan en maar liefst elf jaar bij de Koninklijke Landmacht gewerkt. Dit is op zichzelf al indrukwekkend genoeg, maar André denkt vooral terug aan de leerzame tijd die hij daar heeft beleefd.

Elf jaar bij de Landmacht

“Ja, wat trok mij zo aan tot het leger? Dat is een goede vraag. De militaire dienst heeft mij eigenlijk altijd geboeid. Ik wilde eigenlijk al eerder in dienst, maar ik was nog te jong. Op mijn achttiende heb ik mezelf aangemeld. Ik ben begonnen bij de verbindingsdienst, waar we zorgen dat iedereen met elkaar in contact kon komen. Ik vond informatica interessant, dus daar zat ik op mijn plek.”

Op missie

André werkte niet enkel in Nederland, hij is drie keer uitgezonden. Twee keer naar Bosnië en één keer naar Irak. Dit waren heftige tijden voor de jonge militair. André blijft er nuchter onder, maar wil logischerwijs niet te diep ingaan op de moeilijke situaties die hij daar heeft meegemaakt.

“Bosnië was mijn eerste missie, maar Irak was het heftigst. Ik was daar chauffeur, dus ik heb in het zuidelijke deel van Irak rondgereden. Je ziet hoe de mensen daar leven en wat voor schade de oorlog heeft aangericht. Eigenlijk heb ik het niet veel over die tijd met anderen.”

“Als iemand begint te gillen van ellende om een gebroken nagel, denk ik bij mezelf: waar je heb je het over.”

“Ik was niet constant bezig met het uitzendgebied, het is gewoon werk – zo voelt het althans. In de tijd dat ik vrij was, zat ik relaxt te kaarten met vrienden of zat ik op mijn kamer. Ik houd veel van computers, dus ik had een laptop bij me waarop ik spelletjes speelde. Voor de rest was ik veel samen met maten. Die jongens worden ook vrienden voor het leven. Ik zie ze nog veel, ook al leven we verspreid over Nederland. Zo ontdekte ik pas wat vriendschap echt inhoudt.”

Thuiskomen

In 2002 en 2008 zat André in Bosnië en in 2004 vertrok hij richting Irak. Het is lastig om de omschakeling te moeten maken, zeker in de wetenschap dat hij in een relatief korte tijd weer op missie gestuurd kon worden.

“Ik weet nog goed dat ik het spannend vond om terug te gaan naar Nederland. Ik was eigenlijk nog hartstikke jong. In Bosnië werd er echt op gehamerd dat ik niet in de bermen mocht komen, omdat daar landmijnen kunnen liggen. Als ik dan weer terug in Nederland was, hield ik daar stiekem toch wel veel rekening mee. Zodra ik een grasveldje zag, liep ik daar liever omheen. Ik dacht er constant over na.”

We hebben het goed in Nederland, dat ziet André beter dan ieder ander: “Toen ik terugkwam, zag ik hoeveel geluk wij hier hebben. Ik vond het voor mezelf wel lastig om weer te relativeren. In Bosnië had men weinig te eten en hier is het in overvloed. Als iemand begint te gillen van ellende om een gebroken nagel, denk ik bij mezelf: ‘Waar je heb je het over?’ Die balans terugvinden is moeilijk.”

Veteraan

De associatie die men heeft bij veteranen zijn ouderen met een levenslange carrière bij Defensie. Het is een totaal onrealistisch beeld. André legt uit: “Iedere militair die op uitzending is geweest krijgt tegenwoordig een veteranenstatus. Ik heb zelf twee keer een halfjaar in Bosnië gezeten en Irak was ik vier maanden. Dit was best wel een lange tijd.”

“Er zijn zoveel mooie momenten die ik heb meegemaakt. De trainingen, het werken in het buitenland en vergeet al de prachtige locaties waar ik ben geweest niet. Wat ik nooit meer zal vergeten is de training waarbij we wekenlang  hebben overleefd in een bos. Je leefde op rantsoen en het was zwaar. Het moment dat we terugkwamen en met een colaatje op de bank neerploften, zal me altijd bijblijven. Dat was de beste cola van mijn leven.”

veteraan

“Als ik weer achttien zou zijn en het over kon doen, dan zou ik dat absoluut hebben gedaan. Het is een ervaring voor je leven en een die ik iedereen aanraad. Ik ben er zeker veel sneller volwassen door geworden.”

Leven na het leger

In 2011 liet André zijn werk als militair achter zich en startte hij een bedrijf in computeronderhoud en reparaties. “Ik heb het leger achter mij gelaten. Ik ben nu veteraan en ik wil me gaan focussen op de toekomst. Ik heb genoeg plannen en ook een gezin waar ik goed voor wil zorgen. Ik zou als veteraan graag op scholen vertellen over de dingen die ik heb gedaan. Ik ben er ontzettend trots op en het heeft me gevormd tot wie ik ben. Helaas heb je daar wel tijd voor nodig, mijn bedrijf, vrienden en gezin gaan momenteel voor.”

Nijmeegse Vierdagen

Zijn trots toont hij tijdens de Nijmeegse Vierdaagse. Hij is fervent deelnemer van de wandeltocht en hij heeft hem al vijf keer gelopen. “Ik loop hem graag. Ik dien niet meer als militair, maar door met andere veteranen een paar dagen op te trekken komen er weer allemaal verhalen naar boven. Dat voelt vertrouwd. Je raakt ook altijd wel aan de praat met onbekenden als je in een groen uniform of met een veteranenvlag loopt. Ik loop hem dit jaar samen met een vriend en namens het veteraneninstituut. Als ik kan helpen om mensen te inspireren, is dat alleen maar mooi.”

André is een trotse jonge veteraan. Als hij meer tijd zou hebben had hij zich graag meer ingezet voor het Veteraneninstituut door zijn verhaal bijvoorbeeld voor de klas te vertellen. Voor nu moet de Nijmeegse Vierdaagse daaraan voldoen.

“Werken bij de Landmacht is prachtig, maar het gaat er vooral om dat jij doet wat je wil”

Veel veteranen lopen de Nijmeegse Vierdaagse. Van oudsher is de Nijmeegse Vierdaagse een militaire mars. Nu is het een prachtige tocht waar militairen, veteranen en de samenleving samen lopen. André legt uit wat het voor hem en andere veteranen betekent: ‘’Het komt voor mij neer op een gevoel van saamhorigheid. Het is een mooie wandeltocht die velen van ons doen. Vaak kom ik oude bekenden tegen.. Vaak kom ik oude bekenden tegen. Dat is prachtig.’’

De toekomst

Versteegh heeft een mooie, lange tijd bij het leger gehad. Wellicht gaat hij zich in de toekomst nog inzetten voor het educatieve programma van het Veteraneninstituut, maar voor nu wil hij het volgende meegeven. “Het maakt niet uit wat je doet voor werk, als je er maar plezier aan beleeft. Anders heeft het geen zin. Het gaat er vooral om dat je doet wat jij wil. En als je iets wil, dan kun je het ook!”

Meer weten?

Inspireerde het verhaal van de André je en wil jij meer weten over veteranen en het veteraneninstituut. Lees hier dan verder.

In samenwerking met het Veteraneninstituut

Reageer op artikel:
Veteraan André Versteegh (35): “Het leger maakte van mij een man”
Sluiten