REVIEW: The Last of Us Part II is de beste PS4-game van dit jaar

De PlayStation 4 blaast dit jaar zijn zevende kaarsje uit, nadat de spelcomputer in 2013 werd gelanceerd. In die tijd hebben we veel toffe games mogen ontvangen. Voordat we aan de slag gaan met de PlayStation 5 zijn er nog een paar grote games die op de huidige spelcomputer uitkomen. Met The Last of Us Part II heb je de beste game van dit jaar te pakken.

Wellicht is dat een beetje voorbarig om te zeggen, aangezien het pas juni is en er nog heel wat maanden met toffe games gaan komen. Maar toch: The Last of Us Part II is van een zeldzaam hoog niveau. En ergens is het logisch, aangezien het origineel uit 2013 ook enorm goed was. Deze keer is de hoofdrol weggelegd voor Ellie, die in het eerste deel nog een ondergeschikte rol speelt. Inmiddels is ze 19 jaar oud en heeft ze haar leven in Jacksonville redelijk op orde. Totdat er op een dag iets enorm ergs gebeurt en ze besluit op avontuur te gaan.

The Last of US Part II neemt je mee naar Seattle

Dat avontuur brengt je in de stad Seattle, waar ze te maken krijgt met diverse geïnfecteerden, maar zeker ook met een hoop menselijke vijanden. Stealth is daarbij een sleutelwoord. Kogels voor de verschillende wapens zijn redelijk schaars en je kunt er ook niet heel erg veel meenemen. Je moet ze zodoende echt gebruiken voor het moment dat het niet ander kan. In een situatie, waarin je met iets van acht menselijke vijanden te maken hebt, doe je er verstandig aan om eerst zo goed mogelijk te kijken hoe je een vijand kunt besluipen, vastpakken en geruisloos met een mes kunt ombrengen. Als je dan eenmaal ontdekt wordt, dan kun je alsnog op de vlucht slaan en de vijanden afschudden. Vanuit die positie van verwarring is het dan mogelijk andermaal sneaky de aanval te kiezen of om bepaalde mensen te laten leven, terwijl jij je focust op je echte doel.

The Last of Us Part II
Een spannend avontuur

Opvallend aan The Last of Us Part II is hoe gruwelijk de game soms is. Het avontuur speelt zich af in een wereld die op zich al best wel bruut is met mensen die binnen de ellende proberen te overleven. Maar zelfs dan nog is het hier en daar echt super gewelddadig. Vijanden gaan rochelend hun dood tegemoet, waarbij je in sommige gevallen via de conversaties die zij voeren er ook achterkomt dat ze zoiets als gezinnen hebben. De ontwikkelaar heeft geprobeerd wat diepgang daarin te brengen. En wanneer je dan met een enorme knuppel hun hersenpan in ramt of in een filmisch moment iemand hoort smeken om haar leven terwijl je losgaat, dan doet dat wel iets met je.

Het verhaal zelf is overigens dik in orde. De personages in de game zijn goed uitgewerkt en de stappen die je zet in het avontuur zijn logisch, terwijl er tegelijkertijd ruimte is voor opvallende momenten die je niet zo snel ziet aankomen. Er is genoeg ruimte voor tussensc├Ęnes, waarin verhaallijnen goed tot leven komen, maar vervelend lang zijn deze zeker niet. Je leeft mee met de avonturen en je ziet de verschillende kanten van de ellende waar de wereld zich in begeeft. Verhalen worden ook door de wereld zelf verteld. Op de plekken waar je komt vind je verschillende notities, afscheidsbrieven en verhalen. Op die manier krijg je een goed idee van wat er allemaal gebeurd is met de wereld voordat de uitbraak plaats vond, maar ook tijdens de meer recentere gebeurtenissen.

IJzersterke gameplay

Minstens zo interessant is de gameplay in The Last of Us Part II. Waar je in het origineel soms kon voorspellen waar en wanneer je vijanden tegenkwam, is er nu een grotere verrassingseffect. Gelukkig hoor je vijanden vaak voordat je ermee oog in oog staat, wat dus een goede indicator is. En wanneer je niet te maken hebt met een vijand, is er nog genoeg te doen. Constant ben je in de game op zoek naar ingredi├źnten waarmee je voorwerpen kunt maken om op die manier jezelf in leven te houden. Terwijl je dat doet, kom je diverse geheimen tegen en vind je bijvoorbeeld combinaties voor kluizen, waarin nieuwe wapens of medicijnen liggen. Die laatste kun je dan weer gebruiken om bepaalde vaardigheden te verbeteren. Het is bijna niet te doen om je controller weg te leggen. Simpelweg omdat je altijd wil doorspelen.

Knal er op los (Afbeelding: PlayStation)

Van het begin tot en met het einde ademt The Last of Us Part II pure kwaliteit. Dit is zo’n game die je misschien ├ę├ęn keer in de paar jaar tegenkomt en is wat mij betreft de beste PlayStation 4-game die je dit jaar in huis kunt halen. Hij is hier te scoren.

Reageer op artikel:
REVIEW: The Last of Us Part II is de beste PS4-game van dit jaar
Sluiten