Michiel Hekkens Sneakers 4 jun 2026bijgewerkt: 5 jun 2026, 10:08

Leestijd: 2 minuten

Puma dropt voetbalcore-sneakers die er alvast vintage uitzien

De Puma Suède The NeverWorn VI brengt een ode aan de voetbalcultuur uit de jaren 80. Denk aan de minimalistische shirts van Ajax en AC Milan, het volksparkstadion in Hamburg en versleten trainingsjacks van Adidas met opgestroopte mouwen. Nu te koop voor 119,95 euro.

Nieuwe dag, nieuwe sneakers. Er komen zoveel nieuwe schoenen uit, dat we iedere werkdag een opvallend model uitlichten. Vandaag gaan we terug naar de stijl van Gullit, Rijkaard en Van Basten, gevangen in de zesde editie van Puma’s The NeverWorn-reeks.

Puma Suède The NeverWorn VI

Bestaat er überhaupt nog een voetbalcultuur vandaag de dag? Elk shirt is schreeuwerig en lelijk, elk nieuw stadion lijkt een replica van het Emirates Stadium. Voetballers als Memphis Depay lijken met hun kleding niet per se een bepaalde stijl uit te dragen, maar willen vooral laten zien dat ze heel veel geld hebben.

Dan begrijpen we wel dat veel mensen met weemoed terugdenken aan vroeger. Praat je over stijl, dan praat je over Marco van Basten die afscheid neemt in San Siro, gekleed in een blauwe spijkerbroek, roze blouse en lichtbruin suède jack. Geen idee welke schoenen hij toen droeg, maar ze zouden best op de Puma Suède The NeverWorn VI kunnen hebben geleken.

De schoen is van leer en suède, de look is mat en stoffig. Versleten, op een goede manier. ‘Retro football aesthetics noemt Puma het zelf, en dat komt ongeveer op hetzelfde neer. De kleur heet Vapor Gray–PUMA Black. De voetbalcultuur is dood, maar de cultuur van het retro-voetbal blijft door dit soort nostalgische releases bewaard. Nu te koop voor 119,95 euro.

Sneakers van gisteren: Nike Air Jordan 3 Retro

Ook Nike zet er zwaar in op retro. Gisteren schreven we over de Nike Air Jordan 3 Retro ‘White and Orange Peel’, ook een heruitgave van een 80’s klassieker.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.