Michiel Hekkens Sneakers 28 mei 2026, 14:52

Leestijd: 1 minuut

Nike Air Jordan Mule à €109 leent zich voor deze anti-elitaire club

Is het een sneaker? Ja. Of een loafer? Ook. Een golfschoen? Zeker. Een mule? Correct. De Nike Air Jordan Mule is het ultieme hybride-schoeisel. Op zondagochtend voer je er de kippen mee, op zondagmiddag sta je ermee op de golfbaan.

Nieuwe dag, nieuwe sneakers. Er komen zoveel nieuwe schoenen uit, dat we iedere werkdag een recent uitgekomen paar uitlichten. In het weekend voegen we deze samen tot de sneakers van de week. Vandaag: een paar Air Jordan 1 Golf-schoenen voor paradijsvogels die zich niet in een hokje laten vangen.

Nike Air Jordan 1 Mule Golf

Vorige week schreef Manners over Delfland, de enige anti-elitaire golfbaan van Nederland. Waar de reguliere golfbaan wordt geregeerd door oudere mannen met buikjes (zeg maar Louis van Gaal- en Donald Trump-achtigen) die een strenge regie voeren over hoe men zich moet kleden en gedragen, is Delfland wars van etiquette. Het is de perfecte baan om te betreden met een paar Nike Air Jordan Mules.

Deze schoen is eveneens wars van conventies. Qua model is het een mule: een instapschoen met dichte neus en open hiel. Qua kleur appelleert hij aan de klassieke Nike Air Jordan, de basketbalschoen van de grootste basketballer aller tijden. Ten slotte heeft hij de zool van een golfschoen, met spikeless golfzolen die geschikt zijn voor op de green. Nike ziet zelf ook dat je hiermee op de meeste golfbanen een ietwat curieus figuur slaat. Vandaar dat het merk hem profileert als een schoen voor voor en na de ronde, de driving range, casual golfdagen en de ‘19th hole’. Nu te koop voor 109,99 euro bij Nike.

Sneakers van gisteren:

Gisteren ook al zo’n vreemde eend in de bijt: de Saucony Guide 7. Een schoen als een batterij in een plas water.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.