Michiel Hekkens Human Interest 12 mei 2026bijgewerkt: 13 mei 2026, 09:12

Leestijd: 3 minuten

Dit zijn de meest gehate en geliefde landen op aarde: VS in vrije val

De Verenigde Staten en Israël zijn in korte uitgegroeid tot de meest gehate landen ter wereld, blijkt uit een enquête onder mensen in 85 landen. Van de vier supermachten heeft de EU nu het beste imago, al wordt ook China overwegend positief beoordeeld.

Gevoelsmatig zouden we zeggen dat wij bij de ‘goeien’ in de wereld horen, en de Russen, Chinezen en Noord-Koreanen bij de ‘slechten’. Maar ja, daar denken ze natuurlijk precies andersom, dat zij deugen en wij niet. Denkt niet elk volk zo?

En toch: terwijl Ridouan Taghi hier een cel met fitnessapparaat en koffiezetapparaat krijgt, en we advocaten voor hem blijven zoeken ondanks dat hij ze het leven zuur blijft maken, kun je in China al zonder proces worden opgesloten als je als Oeigoer de verkeerde baard hebt. Op basis van universele waarden als gelijke rechten en menswaardigheid zou je zeggen: wij zijn objectief beter. Komt dat ook zo binnen in de rest van de wereld?

De meest geliefde en meest gehate landen ter wereld

Dit is onderzocht in de Global Country Perceptions Index, waarin ieder jaar mensen in 85 landen, verspreid over alle continenten, wordt gevraagd hoe ze aankijken tegen 132 landen en internationale organisaties. Elk land krijgt een score op basis van de gemiddelde netto perceptie: het percentage positieve beoordelingen min het percentage negatieve beoordelingen. Die score loopt van −100 tot +100.

Het gaat daarbij niet om specifieke politici, beleidskeuzes of instituties, maar om het algemene gevoel dat mensen bij een land hebben. Je zou kunnen zeggen: of een land deugt of niet.

Top 12 landen in de Global Country Perceptions Index 2026

Twee landen worden door mensen als meest positief gezien: Zwitserland en Canada. Beide landen staan bekend om hun bescheiden en pacifistische inborst, al zal waarschijnlijk ook meespelen dat ze uitblinken in natuurpracht. Naast Japan (3), Australië (8) en Nieuw Zeeland (10) is de hele top tien Europees. Gelukkig heeft de rest van de wereld nog geen lucht gekregen van de ongure anti-AZC protesten in ons land, want ook Nederland staat er met een 12de plaats goed op.

Israël meest gehaat, Verenigde Staten in vrije val

Van de geopolitieke grootmachten (de VS, China, de EU en Rusland) is de perceptie van de Verenigde Staten het sterkst gekelderd. Traditioneel hebben de Verenigde Staten op alle continenten een overwegend positief imago, maar dat hebben ze in rap tempo te grabbel gegooid.

In zijn tweede termijn heeft Donald Trump de halve wereld afgeperst en daar wellicht wat procentjes handelsvoordeel mee behaald, maar tegen welke prijs? In één jaar tijd heeft hij de Verenigde Staten impopulairder gemaakt dan Rusland. Het land is in achting gedaald bij 68 van de 85 onderzochte landen. Van 132 landen worden alleen Iran, Afghanistan, Noord-Korea en Israël nog negatiever beoordeeld.

China stabiel, EU meest positief beoordeeld

De perceptie van China is stabiel, met een netto-score van +7. Vooral Afrikaanse landen hebben een positief beeld van het autocratisch geleide land. Rusland komt na de inval in Oekraïne in 2022 weer een beetje uit het verdomhoekje: in een jaar tijd zijn ze gestegen van -30 naar -20. De wereld is echter meer op de hand van Oekraïne, dat een score van +9 heeft. Van de vier grootmachten wordt de EU het meest positief gezien, met een score van +10.

Eigenlijk zou de EU-landen hun banden moeten verbreken met de VS en Israël. Des te langer we hun misdaden met de mantel der liefde bedekken, des te negatiever de wereld ook naar ons zal kijken. Laten we samen met andere ‘deugende’ landen (Japan, Australië, Nieuw-Zeeland, Canada) een baken van morele verheffing blijven, met rechtsstaat en menswaardigheid als centrale waarden, waar de rest van de wereld naar op kan kijken.

Al eerder liet Manners zien hoe sterk een Europees leger zou zijn tegenover de krijgsmachten van de Verenigde Staten, China en Rusland.

Geschreven door Michiel Hekkens

Michiel studeerde filosofie, woonde enige tijd in China en gaf les op een middelbare school voordat hij bij Manners terechtkwam. Als journalistieke veelvraat dompelt hij zich net zo graag onder in de longreads van The Economist als in de onderbuik van Johan Derksen. Die brede interesse is terug te zien in zijn werk als redacteur. En of hij nu schrijft over de baas van de ECB of het goedkoopste Funda-krot van Oude Pekela, altijd dient zich wel een filosofisch zijpad aan. Dit laat hij nimmer onbewandeld.