Redactie
Redactie Media 17 mrt 2016

Manners Talks: The Sore Losers

Manners Talks; een gloednieuwe rubriek waarin we rond de tafel gaan met inspirerende mannen, naar aanleiding van een actualiteit. Korte en frisse interviews waarin we niet schuwen om de diepte in te duiken. De derde in de reeks zijn The Sore Losers, de in het thuisland (België) populaire band die deze zomer hun debuut maakt op Pinkpop. Hun derde album verschijnt morgen (18 maart). Meer Manners Talks lezen? Klik hier.

Aan een picknicktafel in de tuin van het kantoor van platenlabel Excelsior zitten we met zanger en gitarist Jan Straetemans en gitarist Cedric Maes, terwijl de voorzichtige voorjaarszon in onze nek schijnt. Beiden zijn gehuld in een skinny jeans, zwart leren jasje en voorzien van een grote glimlach. Terecht, want de boys gaan hard in eigen land en zijn met hun catchy rock ‘n roll-nummers inmiddels ook aan het doorbreken in Nederland. Reden genoeg voor een interview, waaruit toevallig blijkt dat The Sore Losers en Manners een gemene deler hebben: het Belgische model Marisa Papen. Maar daarover later meer.

Midden: Jan Straetemans, rechts: Cedric Maes

Jullie zijn bevestigd voor Pinkpop. Hoe voelt dat?
Cedric: ‘Geweldig! Met een festival kun je veel nieuwe mensen bereiken, omdat niet iedereen specifiek voor ons komt maar wellicht wel ons optreden meepakt.’

Pakken jullie nog groots uit voor dit optreden?
Cedric: ‘We pakken altijd uit, of we nou op Pinkpop staan of in een kleine zaal. We geven een rock ‘n roll-show, zoals het hoort: recht vooruit!’

Jullie populariteit groeit met de dag…
Jan: ‘Vooral in België zijn we flink gegroeid. De volgende stap is om hetzelfde te bereiken in Nederland. Als muzikant is het daarom fantastisch om op een belangrijk festival als Pinkpop bevestigd te worden. Dat is wel echt iets waar we naartoe leven. Het verhoogt je geloofwaardig enorm.’

Wat hopen jullie te bereiken?
Jan: ‘De wereld veroveren, maar we beginnen bij Europa, haha!’
Cedric: ‘Uiteindelijk staat onze muziek voorop, waarmee we natuurlijk wel zo veel mogelijk mensen hopen te bereiken.’
Jan: ‘In België zijn we aardig doorgegroeid. Dus dat betekent dat we minder shows voor meer mensen spelen. We willen daarentegen wel lekker veel blijven spelen, dus zijn we ons speelgebied aan het uitbreiden. Soms spelen we daardoor ineens in zaaltjes voor honderd man, wat het super boeiend maakt. Met deze derde plaat is onze ambitie om onze naam te vestigen in België en de buurlanden. De volgende plaat hopen we vervolgens op Europees niveau te kunnen releasen.’

Vrouwen en rock ‘n roll gaan sowieso goed samen, haha!

Jullie klinken in ieder geval heel internationaal.
Jan: ‘Bedankt! We hebben ook samengewerkt met een Amerikaanse producer in een Duitse studio die werd gerund door een groep Italianen, dus veel internationaler wordt het niet, haha!’

Is er voor jullie veel veranderd sinds de eerste en de laatste plaat?
Jan: ‘We zijn een stuk zelfverzekerder geworden.’
Cedric: ‘De twijfels zijn weg. We doen wat wij graag willen en waar we goed in zijn: rock ‘n roll maken.’

Hoe komen jullie nummers tot stand?
Jan: ‘Heel erg intuïtief. We hebben deze plaat geschreven, opgenomen en gemixt in elf dagen. We hebben er dus bewust niet teveel over nagedacht. We zijn er ook gewoon beter in geworden om sneller nummers te schrijven en minder lang te twijfelen. Weet je, je kunt duizend ideeën op een dag hebben, maar je moet de daadkracht hebben om het om te zetten naar een daadwerkelijk nummer. Dít wordt het, dít is wat we gaan doen.’
Cedric: ‘We besluiten alles samen, we zijn echt een band-band.’

Schrijven jullie de teksten ook gezamenlijk?
Cedric: ‘Nee, dat is toch vooral aan Jan.’
Jan: ‘Het begint meestal met een melodie en random klanken, niet zozeer met een specifieke tekst. Aan het begin ben ik vooral aan het brabbelen, haha! Uiteindelijk vul ik die zanglijnen in met zinnen en woorden die ik overal en nergens heb genoteerd. Vanuit het niets vormt vervolgens een verhaal.’

Als een Nederlander iets niet goed vindt, dan vindt-ie het niet goed

Wat zijn de verhalen die jij veel vertelt?
Jan: ‘Rock ‘n roll-onderwerpen. Auto’s, vrouwen, vrijheid, liefde; je kent het wel. Vrouwen en rock ‘n roll gaan sowieso goed samen, haha!’

Wie is jullie favoriete vrouw?
Jan: ‘Julianne Moore.’
Cedric: ‘Voor mij gaat mooi zijn niet alleen over de buitenkant.’
Jan: ‘Haha, filosofisch hoor Cedric! En Marisa Papen natuurlijk. De winnares van jullie Insta-battle speelt in onze laatste videoclip.’

Hoe is het voor jullie om in Nederland te spelen?
Cedric: ‘We komen hier heel graag. Veel fijne mensen en goede clubs. Alleen het bier van Heineken is minder, haha!’
Jan: ‘Het Nederlandse publiek is heel eerlijk. Als een Nederlander iets niet goed vindt, dan vindt-ie het niet goed. Een Vlaming zal zich eerder confirmeren. Maar dat is vooral een gevoel, of het echt zo is weet ik niet.’

Favoriete auto?
Jan: ‘De Ford Mustang Shelby GT 500 uit de remake van Gone in 60 Seconds vind ik heel vet.
Cedric: Ik hou meer van een goede car crash in films dan auto’s an sich. De originele Gone in 60 Seconds vind ik heel vet. En Vanishing Point; fantastisch!’

[RELATED_ARTICLE article_id=”259010″]

Zijn jullie veel bezig met uitstraling?
Cedric: ‘Het is wel belangrijk dat mensen een cool plaatje zien als ze naar het podium kijken.
Jan: Onze verschijning is belangrijk, maar het moet niet afleiden. Geen aandacht aan je uiterlijk besteden, leidt net zo goed af. We besteden er dus wel aandacht maar, maar dragen wel hetgeen dat goed bij ons past. Denk aan veel zwart, leren jasjes, beetje zoals The Ramones. Qua showelementen maken we het niet zo gek als bijvoorbeeld Muse. Onze muziek staat altijd op de eerste plek.’

[FB_AANJAGER]

Reageer op artikel:
Manners Talks: The Sore Losers
Sluiten