Media

Music Manners: de twee gezichten van Kendrick Lamar op DAMN.

Een enorm arsenaal aan skills koppelen aan trends is soms tricky

Over sommige zaken hoef je niet te discussiëren. Zo valt het niet te ontkennen dat Kendrick Lamar één van de beste en meest invloedrijke rappers in de hedendaagse scene is. De vraag is: hoe brengt hij dit in de praktijk? Op DAMN. laat hij twee gezichten zien.

Lamar (1987) wordt geroemd om zijn veelzijdigheid: hij heeft een uitstekend gevoel voor trends, kan flowen als een kabbelend rivierbeekje en niet veel later weer keihard en rauw uit de hoek komen. Hij is muzikaal, zijn werk kent een grote diversiteit. Maakt dit hem dé rapper van nu? Wellicht wel, maar veel van waar hij voor staat en wat hij kan staat haaks op de trends van nu. En laat Kendrick nu net die neus hebben voor trends. Het combineren van zijn skills met de huidige muziekmode gaat hem niet altijd even gemakkelijk af.

Boven de trends

Maar weinig artiesten kunnen boven trends staan. Niet als zij ook in de mainstream willen scoren. Hier zit een beetje het probleem van Kendrick Lamar. Hij heeft op alle fronten de capaciteiten om uit te blinken: qua flow, qua teksten en wordplay en qua muzikaliteit. Maar rappers die anno 2017 over die mix aan skills beschikken, komen steeds moeilijker mee (Common) óf blijven veel te ‘underground’ voor hun skills (Homeboy Sandman). Kendrick Lamar is één van de weinige rappers die én in kan spelen op trends én gewaardeerd wordt om zijn muzikale kwaliteiten. De hitgevoeligheid van Drake gecombineerd met de muzikaliteit van Anderson .Paak en de rhyme skills van Eminem: dat is wat Kendrick Lamar Duckworth heeft en dat is moeilijk.

Kendrick Lamar DAMN.

Op zoek naar de balans

Is DAMN. een goede plaat geworden? Uiteraard, maar meer dan voorheen lijkt de rapper op zoek te zijn naar een balans tussen voldoen aan de muzikale trends van nu en het showcasen van zijn buitengewone lyricism. Die mix kent drie smaken: subliem, goed en een zeldzame keer compleet mis. Om met die middelste smaak te beginnen: veel tracks op DAMN. hebben hitpotentie. Tracks als ELEMENT. en HUMBLE. zullen het prima doen. De eerste omdat ‘ie naadloos past in de staat van de hedendaagse hiphop, de tweede omdat ‘ie een regelrechte club banger is. Niet voor niets was dit de eerste single.

Deze platen bieden een goede mix, maar aan die mix zit ook een mindere kant (die ik slechts twee keer hoor). GOD. is wat mij betreft een track die een rapper als Kendrick niet moet maken. Trendy, ja, met eenvoudige staccato raps en lijzige zanglijntjes over een eenvoudige trap influenced beat. Had iedereen kunnen maken en wordt dan ook al veel te veel gedaan. Eén keer zakt Lamar wat mij betreft echt door de ondergrens en dat is op LOYALTY. Beats en autotunetrucjes die we al talloze keren hebben gehoord, weer die lijzige zang slash rap en een voorspelbare bijdrage van een wat fantasieloze Rihanna die op monotone wijze wat woordjes aan elkaar mag brabbelen.

Maar dan weer uitblinken

Enerzijds is Kendrick Lamar dus een trendsetter, anderzijds verliest hij zichzelf wat mij betreft hierin. Gelukkig zijn er ook genoeg briljante momenten op DAMN. te vinden die tonen waartoe hij in staat is. Op DNA. is hij furieus en dan is hij op zijn best. Vooral op het tweede gedeelte van de track komt hij ongenaakbaar hard, om het maar even streetwise uit te drukken. YAH. is heerlijk chill, op FEEL. horen we die eenvoudig flowende Kendrick, PRIDE. is heerlijk muzikaal en afsluiter DUCKWORTH. bindt op fantastische wijze alles wat hem zo goed maakt: tekstueel sterk, magnifiek flowend en verrassend muzikaal met een heerlijke timing.

Lionel Messi

De conclusie? Met DAMN. bewijst Kendrick Lamar eens te meer dat hij met gemak on top of the rap game is. Maar zoals Lionel Messi vrijwel altijd briljant maar soms compleet onzichtbaar is, zakt Lamar af en toe ook door de ondergrens. Maar de lat ligt dan ook hoog voor hem. Wat minder autotune melodietjes en trap beats, wat meer pure Kendrick en nooit meer Rihanna en dan krijgt de volgende plaat van mij vijf sterren. Deze? 4/5

20-04-2017 - Mitchell van der Koelen