admin
admin Life 8 februari 2017

Manners Talks: Germaine de Randamie over haar gevecht tegen Holly Holm

Manners Talks: een rubriek waarin we rond de tafel gaan met inspirerende mannen of vrouwen, naar aanleiding van een actualiteit. Korte en frisse interviews waarin we de diepte niet schuwen. Dit keer: UFC-ster Germaine de Randamie.

Als liefhebber van MMA is het je vast niet ontgaan: 11 februari krijgt onze eigen Germaine de Randamie – The Iron Lady – in New York de kans om de titel te pakken binnen het vedergewicht. Haar tegenstander is niemand minder dan voormalig kampioen bantamgewicht Holly Holm. Het gevecht wordt een ontmoeting tussen een meervoudig kickbokskampioen (Germaine de Randamie) en bokskampioen (Holly Holm) in het midden van de kooi, waar alle disciplines samenkomen.

Manners sprak met de goedlachse en bijzonder enthousiaste Germaine de Randamie over haar doelen, angsten, de keuze van UFC om haar te laten vechten, het respect voor Holly en natuurlijk over de klappen die ze aan haar gaat uitdelen.

Hoe blij was je toen je hoorde dat je tegen Holly mag vechten voor de titel?

Vol enthousiasme: ‘Ja, heel blij! Tijdens het UFC-event in Rotterdam heb ik het publiek beloofd om te zorgen dat ik de titel naar huis zou brengen en nu krijg ik die kans. Dus ja, ik kan niet meer wensen.’

Is dit je allerhoogste doel?

‘Toen ik bij UFC onder contract kwam te staan, had ik twee doelen. Het eerste doel was het krijgen van een bonus, die ik in Rotterdam heb gehad. En m’n tweede doel was om te mogen vechten voor de titel. Dus om antwoord te geven op je vraag: ja! Nu moet ik de titel alleen nog mee naar huis nemen.’

Dus je bent een blij mens

Opnieuw vol blijdschap: ‘Ja! De periode waarin je professioneel kunt vechten is relatief kort. Dit wordt mijn achttiende jaar als vechter, dus mijn dagen beginnen op te raken. Oftewel: dit is mijn enige kans. Als ik dit gevecht verlies, kan ik een toekomstig titelgevecht wel vergeten.’

De druk moet enorm zijn, hoe ga je om met al dat gewicht op je schouders?

‘Ik kan me heel druk maken om allerlei zaken waarop ik geen enkele controle heb, maar dat heeft geen nut en daar heb ik ook helemaal geen zin in. Dus ik ga het moment omarmen en genieten van elk moment. Of ik nou win of verlies op 11 februari: ik ga met een lach naar binnen en kom met een lach naar buiten. Die with memories, not dreams.’

Overigens lijk je altijd wel ontspannen rond grote gevechten

‘Vroeger niet hoor, maar ik heb een weg gevonden. En natuurlijk word ik weleens gek van de spanning, maar ik ben nu ouder en rustiger. Ik besef me heel goed dat je geen controle hebt over de uitslag van het gevecht. Ik heb alleen controle over de voorbereiding’

Dat moet je maar net kunnen, zo nuchter blijven

‘Dat is zo, maar oefening baart kunst. Ik heb fantastische mensen om mij heen die helpen om dit te bereiken. Voor hen blijf ik gewoon Germaine, zij zorgen dat ik niet naast mijn schoenen ga lopen. 14 februari ga ik gewoon weer aan het werk als politie-agente. Ik ben en blijf gewoon Germaine. Dat is voor mij heel belangrijk.’

Waarom denk je dat de UFC jou heeft gevraagd voor dit gevecht?

‘Heel eerlijk denk ik dat zij denken dat Holly wel van mij kan winnen. De verwachting was natuurlijk dat Ronda Rousey tijdens het afgelopen UFC-gevecht zou gaan winnen, waardoor ze hypothetisch tegenover Holly kwam te staan zodra ze mij had verslagen. Dat zou natuurlijk de gouden rematch worden. Amanda Nunes gooide roet in het eten door Ronda tegen de grond te slaan en ik ga dat ook proberen te doen bij Holly.’

Je spetterende optreden tijdens het UFC-event in Rotterdam heeft ook wel geholpen, denk je niet?

‘Zeker, dat heeft wel echt indruk gemaakt bij de fans en UFC. Ik heb voor de wedstrijd ook tegen gezegd: na vandaag weten jullie wie ik ben. En dat is gelukt. Ja, die opkomst deed wel dingen.’

Hoe voelde jij je op dat moment?

‘Onsterfelijk. Als ik moet kiezen tussen een UFC-titelgevecht en dat moment herbeleven, kies ik voor het laatste. Er is geen titel meer waard dan The People’s Champion en dat was precies wat ik was op dat moment. Ik werd op handen gedragen door het publiek. Ik weet ook zeker – zonder dat ik het arrogant bedoel – dat niemand mij had kunnen verslaan die dag. Het publiek gaf zo ontzettend veel energie, ongelofelijk.’

Het nummer tijdens de opkomst draagt daar flink aan bij, of niet?

‘Ja, zeker weten! Ik ga tijdens mijn opkomst in New York hetzelfde nummer gebruiken. Ik Kom Uit Het Land Van door Deetox. Al snappen de Amerikanen er geen snars van, we gaan die speakers gewoon opblazen in het Barclays Center.’

Voel je nog angst op zo’n moment?

‘Nee, het is geen angst. Het is spanning. Vlak voordat ik opkom denk ik standaard: ‘Shit, waar ben ik toch weer aan begonnen. Kap er toch een keer mee.’ Ik voel me altijd zo ellendig. Maar op het moment dat ik eruit kom, denk ik bij mezelf: ‘Was dit het nou? Heb ik me hier zo druk om gemaakt?’ Iedereen die beweert geen spanning te kennen, liegt. Niemand wil klappen krijgen, niemand wil verliezen. De scheids vraagt altijd voor de wedstrijd: ‘Are you ready?’ Dan knik ik ‘ja’, maar denk ik heel hard ‘néé!’

Welk moment vind je het spannendste?

‘Het moment voor je opkomst. Dat is zó eng soms. Dan sta je in zo’n tunnel, twintigduizend man hoor je in de verte schreeuwen, een camera en een bouwlamp staan recht op je porem en dan ineens roept iemand: ‘Je moet nu gaan lopen’. Boem, gaan! Je bent al buiten adem voor je de kooi überhaupt hebt bereikt, haha. Al zou je zittend die wandeling maken, dan zou je alsnog buiten adem zijn.’

Geniet je ook van het moment voor de wedstrijden, de trainingen?

‘Soms wel, soms niet. Het is een haat-liefdeverhouding. Ik heb mezelf al zo vaak voorbereid op een wedstrijd, dus soms is het weleens pittig. Weer die kast opentrekken en alles eruit halen. Je komt jezelf zo vaak tegen. Emoties die je normaal niet voelt komen in hoog tempo voorbij. Dat kan ontzettend heftig zijn, maar achteraf denk je: het was het waard. Want daar doe je het voor. Je doet het om bang te zijn, je doet het voor de rilling voor een wedstrijd en je doet het vooral voor de kick achteraf.’

Uit welk vaatje tap jij, waar haal je de energie vandaan – ondanks alle klappen die je al hebt gehad?

‘Drugsverslaafden zeggen altijd: de eerste shot was het lekkerst. Ze worden verslaafd doordat ze het gevoel van die eerste keer willen herbeleven. Elke keer als je vecht, voelt het weer een beetje zoals die eerste keer. Je mag gerust stellen dat ik verslaafd ben aan die momenten.’

Met Conor McGregor als de grote man wordt MMA steeds meer een show-sport. Hoe sta jij daar tegenover?

‘Van mij hoeft al die poeha niet, ik ben een echte Nederlander wat dat betreft. Voor mij is MMA een kunstvorm. Het gaat veel dieper dan kortstondig een potje knokken en met vuile woorden smijten naar een ander. Ik snap niet dat vechters zo respectloos met elkaar omgaan, je weet immers wat de ander heeft moeten doen om dit punt te bereiken.’

Wordt een wedstrijd voor jou nooit persoonlijk?

‘Nee, ik heb niks tegen niemand. En ook zeker niet tegen Holly, ik heb absoluut respect voor haar. Ik ga haar zeker de hand schudden.’

En daarna pomp je haar tegen de grond?

‘Haha, ja ook dat klopt.’

Over het gevecht: hoe bereid jij je voor op het gevecht met Holly?

‘Ik focus me nu vooral op mezelf, op hetgeen dat ik wil doen. Ik ga proberen mijn wil bij haar op te leggen. Ik weet dat zij een plan heeft, zo weet ik zeker dat ze het gevecht gaat ontwijken. Ze wil niet met mij in het midden staan, want dat is mijn sterkste punt. Ik hou ervan om te vechten, om het vies te maken. Mensen betalen een hoop geld, dus die willen een knokpartij zien. Ik kom om de mensen een geweldige partij te geven, geen saai tikkertje. Ik kom om te knokken man, gewoon lekker beuken.’

Wat is jouw game-plan?

‘Ik ga Holly naar het midden proberen te lokken om haar daar te ontmoeten. Als ze hapt, is ze de Sjaak.’

Wat vond je van de vernedering van Ronda Rousey?

‘Ik vind het heel moeilijk om te zien dat mensen nu zo hard zijn over en tegen haar. Ik denk namelijk dat ze onder de verkeerde omstandigheden terug is gegaan in de kooi, ze kreeg het gevoel dat ze zich moest bewijzen. Ze was met haar geest niet waar ze moest zijn die avond. Ik hoop dat ze nu gaat doen wat ze graag wil en zich niet meer laat leiden door anderen.’

Laatste vraag: wordt het een KO, submission of beslissing?

Na lang denken: ‘De beste vrouw gaat winnen!’

Reageer op artikel:
Manners Talks: Germaine de Randamie over haar gevecht tegen Holly Holm
Sluiten