Media

Hands-on met ‘Far Cry 5’: een topgame voor 2018

Ondanks de controverse nog steeds trouw aan de reeks

Far Cry 5 is omringd door commotie dankzij de setting waarin de game zich gaat afspelen, want het verhaal vindt plaats op Amerikaanse bodem. Nadat dat we de game anderhalf uur heb mogen spelen, durven we gerust te stellen dat Far Cry 5 nog steeds ontzettend ‘Far Cry’ is.

Uiteraard zijn er duidelijke verschillen en vernieuwingen, maar de kern is trouw aan de reeks. En dat betekent meerdere dingen. Het lijkt vooral te duwen tegen extreem conservatief Amerika gezien de onderwerpkeuze: een gedeelte van Montana is overgenomen door een religieuze cult (met een christelijke ondertoon) die wapens vereert.

Er heerst angst onder de gewone burgers die moeten knielen voor deze cult, de verdeeldheid is groot… Als je een beetje speculatie toestaat, zou je kunnen stellen dat de setting van Far Cry 5 een hypothetisch gevolg is van een Trump-presidentschap. Bij dezen succes gewenst aan het marketingteam van Ubisoft in de VS!

Nare setting, leuke speeltuin

Eén van de belangrijkste elementen is de kenmerkende toon van Far Cry-games. Het verhaal wordt altijd met volwaardige ernst gepresenteerd, met behulp van een totaal doorgedraaide antagonist die een gebied volledig domineert. Aan jou om de mensen te bevrijden en weerstand te bieden aan deze psychopaat.

Vervolgens tref je enkele bijzondere en kleurrijke personages die een komische toon toevoegen aan het grimmige geheel. Zij geven je meestal reguliere opdrachten, maar soms laten ze jou ook extreme taken vervullen. Far Cry 5 opereert ook volgens dit principe: het concept van de setting is naargeestig en zou in onze werkelijkheid een onmenselijke situatie zijn, maar voor jou is dit een speeltuin die tal van mogelijkheden biedt.

Want Far Cry 5 is uiteraard ook weer een openwereldgame, al steekt dit deel iets meer af tegen vorige titels. Het gebied (het fictieve Hope County in Montana) is relatief vlak en een stuk beter begaanbaar dan het Himalayagebergte uit Far Cry 4 bijvoorbeeld.

Dankzij deze ruimte joeg ondergetekende met een jeep op vol vermogen door een weiland heen, waarna ik mezelf lanceerde middels een slootje, zodat ik per abuis bovenop een onschuldige koe landde. Hoe prachtig de Himalaya’s ook zijn, ik mag graag als een idioot door een spelwereld wandelen/racen/vliegen en Far Cry 5 biedt absoluut deze mogelijkheid.

Far Cry 5

Hulpjes

En het laatste typerende kenmerk van Far Cry is de mate van vrijheid in wapenkeuze en tactiek. Voor ik aan de demonstratie begon, mocht ik kiezen uit drie mogelijke computergestuurde hulpjes: een sluipschutter, een piloot, of een hond. Aangezien het een Australian Cattle Dog betreft (ook wel bekend als de ‘Mad Max-hond’), was de keuze voor mij niet moeilijk.

Met mijn trouwe viervoeter aan mijn zijde, trok ik een dorp in, om vrijwel meteen tot de ontdekking te komen dat de cult bezig was om lokale inwoners systematisch uit te roeien. Ik sloop dichterbij, roste iemand met een honkbalknuppel neer en klom door het raam van een kerk. Vervolgens liet ik de hond iemand neerhalen terwijl ik de bewaker ernaast uitschakelde. Voor ik het in de gaten had, was ik op automatische piloot aan het samenwerken met mijn hond.

Far Cry 5

Hetzelfde dorp bevrijden met een ander hupje, speelde ook daadwerkelijk anders. De sluipschutter is in open gevechten minder handig dan de hond (die zonder enige angst mensen aanvliegt zodat jij ze kunt neerknallen). Nee, deze dame kun je het beste bovenop een toren of een dak plaatsen zodat zij vijanden op een afstandje neerhaalt en zo de grote groep afleidt.

Je kunt niet achterover leunen en haar al het werk laten doen, dus het is zaak om vanuit de flanken te vechten en te garanderen dat de vijand geen veilige plek heeft om dekking te zoeken. De toevoeging van deze constant aanwezige hulpjes is het perfecte voorbeeld van een reeds aanwezig Far Cry-element (keuzevrijheid in aanpak) dat uitgebreid is met iets nieuws (een computergestuurde medespeler).

Mogelijke voorjaarstopper

Maar wat mij vooral opviel tijdens het spelen was de verschuiving naar een wat meer over the top atmosfeer. Omdat alles zich in de VS afspeelt, is het onwaarschijnlijk dat een cult een hele ‘county’ over zou kunnen nemen en inwoners aan de lopende band vermoordt. De hele setting is met moeite plausibel te noemen, al blijft de uitvoering grimmig.

In deze bizarre setting hang jij de vrijheidsstrijder uit die cult-aanhangers doodmept met honkbalknuppels, wanneer hij of zij ze niet overhoop knalt met een shotgun. Of je pakt een vrachtwagen, racet door een vijandelijke barricade heen, en schiet een uzi uit het raam. De game is erop gericht dat dergelijke acties zonder al teveel moeite werken, en hierdoor vond ik het anderhalf uur lang leuk om extremisten te slopen op allerhande manieren.

Far Cry 5

Variatie zal het sleutelwoord zijn voor Far Cry 5, want des te meer vrijheid en mogelijkheden je hebt om te combineren, des te meer plezier je uit alle scenario’s kunt halen. Zo sloot de demonstratie af met een missie waarin ik een vliegtuig bestuurde; eerst om enkele gebouwen te bombarderen, en uiteindelijk een tegen een ander vliegtuig te vechten.

Nu was dit een gestructureerde missie, maar indien je dit hulpmiddel vrijuit kunt gebruiken in openwereldmissies, biedt het de vrijheid om een vijandelijk dorp vanuit de lucht aan te pakken. En dan hebben we de tweespeler-modus nog niet eens gezien, want denk je eens in wat voor chaos je kunt veroorzaken wanneer twee spelers over al deze middelen beschikken.

Far Cry 5 heeft alles in zich om een voorjaarstopper te worden, en het is absoluut een game om in de gaten te houden indien je op zoek bent naar een toffe coöperatieve shooter. Ik vind het in ieder geval fijn dat een ontwikkelaar zijn vingers brandt aan een ietwat gevoelig onderwerp. Liever een hoogmoedige poging die kans loopt om tekort te schieten, dan een gemakkelijk vervolg dat per definitie minder interessant zou zijn.

Far Cry 5

12-08-2017 - Kevin Eyken