Irwin Versteegh
Irwin Versteegh Cars 18 jun 2014

Driving Manners: Alfa Romeo 4C

Je hebt van die bakkies waar je na het bekijken van de eerste spionagefoto’s meteen een blokje in om wilt. Bolides als de Alfa-Romeo 4C die je bedwelmen met een dosis Italiaanse stijl en vingerlikkende specs die onmogelijk te negeren zijn. Een half jaartje wachten werd dan ook beloond en Manners kroop eindelijk achter stuur van deze Italianse volbloed sportwagen.

Een koolstofvezel monoqocue chassis, 245 turbo pk’s op de achterwielen en een razendsnelle automaat. Alfa-Romeo is zeker niet over één nacht ijs gegaan bij de ontwikkeling van deze 4C. Niet? Nee, want ondanks dat we hier te maken hebben met een op ‘t oog smakelijke variatie op een MiTo, is de Alfa Romeo 4C qua prestaties vergelijkbaar met sportwagens van een geheel andere klasse.

Door zijn zeer lage gewicht van 925 kilogram, sprint-ie bijvoorbeeld in 4,3 seconden naar de 100 km/u. Dat zijn waardes die doorgaans worden behaald door een Jaguar XKR-S of Porsche 911 Carrera 4.

Na het instappen – of beter gezegd kruipen, opvouwen en adem inhouden – komt de 1750 TBi motor achter de voorstoelen luidkeels tot leven. Met eenzelfde systeem als in het giftige Abarth’je, selecteren we de eerste versnelling en gaan we op pad. De techniek warmt op en het veelbelovende apparaat zet zich schrap.

De rechtervoet verdwijnt naar het schutbord en met een luidkeelse schreeuw begint het turbohart achter ons te werken. De 4C accelereert als een opgejaagd maffialid richting hoogst illegale snelheden en weet op dat moment elk haartje op ons lijf overeind te krijgen. De automaat met dubbele koppeling klapt en schakelt er racy op los terwijl we ‘m net als Alonso aansturen met flippers achter het stuur.

Een dosis beleving waar we bang van worden, al is het zeker niet enkel ‘ledergeur en xenonlicht’. Door de ongekende grip van de achterwielen, het lage wagengewicht en het ontbreken van kilo’s op de vooras, houden wij ons hart vast na het insturen van een bocht. Heel leuk, geen stuurbekrachtiging, maar als daar dan een superieur stuurgevoel tegenover staat, hoor je ons niet klagen.

“voor een lekker stukje sturen pakken wij toch liever dé GT86”

De Alfa Romeo 4C vertoont echter een wazig en verre van communicatief gevoel in ‘t stuur en bij het enigszins ‘sportief’ nemen van een toe- of afrit voelen we de neus al snel rechtdoor duwen. Nee, de 4C is ongekend snel op het rechte stuk, maar voor een lekker stukje sturen pakken wij toch liever de GT86.

Oke, het is een verschrikkelijk fraaie bolide die onze hartslag verhoogt richting kritiek, maar perfect? Nee. De 4C is een beetje als Kim Kardashian. Knap, een lekkere kont en goed voor wat fun wanneer je er zin in hebt? Maar verliefd? Mwah.. Wat ons betreft voert Alfa-Romeo zo snel mogelijk een update door in het toevoegen van meer gewicht op de vóóras, want bloedsnel en bloedmooi, dat is-ie.

Reageer op artikel:
Driving Manners: Alfa Romeo 4C
Sluiten