Life

De herkenbare types in je vriendenteam

Deze gasten heb jij sowieso in je team zitten

Teamsport is populair in Nederland. Op niveau? Absoluut, maar vooral in de vorm van recreatie, vaak in een team bestaande uit vrienden. De ene doet het puur om in beweging te zijn en z’n energie kwijt te kunnen, de ander doet het vooral voor de lol en het sociale aspect. De verschillende persoonlijkheden en mate van talent/inzet leiden vaak tot irritaties, maar het mooie is: na de wedstrijd is alles weer goed.

Deze onderstaande types ben of ken jij ongetwijfeld in jouw team.

De altijd brakke teamgenoot

De koning van de vrijdagmiddagborrel, de ster van het nachtleven, maar volstrekt nutteloos op de zaterdag- of zondagochtend. Het is altijd het zelfde liedje. Iedereen is al verzameld en bruist van de energie, komt meneer weer aansloffen met een slaperig kapsel en wallen onder z’n ogen. Wordt weer he-le-maal niets vandaag.

De brulaap

Of het nu naar de scheidsrechter is, naar een teamgenoot of tegenstander: hij kan z’n mond niet houden, positief of negatief; het maakt niet uit. Het grappige is, is dat het meestal niet de aanvoerder is die het meest z’n mond opentrekt. Sterker nog: de aanvoerder (of coach) kan hem vaak ook niet in toom houden. Als deze man zo kon voetballen als-ie kan schreeuwen…..

De vingerwijzer

Het niet dekken van je man: ‘ja, dan had hij daarvoor niet zulk stom balverlies moeten lijden’. Het niet winnen van een duel: ‘ja, dan had hij strakker in moeten spelen’, of nog mooier: ‘ja coach me dan’, terwijl aan alle kanten medespelers ‘in je rug’ roepen. Het teveel lopen met de bal: ‘ja, er staat niemand vrij’. Voelt zich zelden begrepen.

Er gaat niets boven de derde helft

De prutser

Natuurlijk heb je altijd betere en mindere goden, maar deze maat heeft in het veld gewoon echt niets in te brengen. Dit leidt tot behoorlijke irritaties in het veld, maar toch wint de vriendschappelijke liefde het van de haat die fanatisme met zich meebrengt. Het is een vriend, gewoon een topper buiten het veld, dus: samen uit, samen thuis.

De trainingskipper

Is met zijn smoesjes creatiever dan Picasso met verf. Overwerk… op het laatste moment ziek, de file duurde langer…. maar stiekem gewoon geen zin. En in het weekend wel gewoon die basisplek opeisen, natuurlijk.

De diva

Nutteloze scharen, next level acties die bij voorbaat al gedoemd zijn om te mislukken en altijd maar dat misbaar als er iets weer niet lukt of zijn medespelers hem niet begrijpen. Eist penalties standaard op. En vrije trappen. Gaat met veel drama neer en maakt drukke gebaren naar de scheids. Trapt er per seizoen misschien vijf in, maar loopt desalniettemin rond met de allure van Ronaldo.

De man van glas

Elk team heeft zijn eigen Arjen Robben. Blessuregevoelig, maar helaas zonder het exceptionele niveau. Terwijl de wedstrijd pas vijf minuten onderweg is en iedereen keihard loopt te bikkelen, ligt meneer alweer kermend aan te zijlijn. Wéér die enkel of die knie…. En weg is de eerste wissel van de middag.

Joey Barton

Yep, elk team heeft naast de man van glas ook zijn eigen Joey Barton. Aardige jongen hoor, maar op de meest random momenten slaan de stoppen door en flipt-ie de pan uit. Een vuistslag als de scheids niet kijkt, een tackle met gestrekt been als je al 5-0 voorstaat, of een belachelijke flying kick. En jij maar uitleggen aan de tegenstander dat het normaal écht zo’n aardige gast is.

De types en haat-liefde verhouding in een vriendenteam

De semipro

Als het aankomt op professionaliteit en toewijding, had-ie moeiteloos bij Ajax, PSV of Feyenoord kunnen spelen. Een modelprof op 6de klasse niveau. Eet en traint als een baas, bloedfanatiek en uiteraard een hekel aan verliezen. Is altijd fit, en gaat er voor de volle 100% voor. Sta je 6-1 voor, had dat tegendoelpunt natuurlijk nooit mogen gebeuren. Heb je de tegenstander met 8-0 van de mat geveegd, laat meneer even fijntjes weten dat het ook dubbele cijfers hadden kunnen zijn. Terwijl iedereen al met zijn hoofd bij de derde helft zit, valt deze kruising tussen Steven Gerrard en Pep Guardiola iedereen nog lastig met tactische analyses.

23-12-2016 - Mitchell Rietveld