Redactie
Redactie Health 28 feb 2018

Column: ‘In de Nederlandse bodybuild-top wordt eng veel gebruikt’

In deze column vertelt bodybuilder Kevin Vreeburg wekelijks over zijn weg naar het podium. Elf weken waarin bloed, zweet, tranen en veel ‘cutten’ de basis van je leven vormen en waarin veel sociale gelegenheden moeten wijken voor dat éne doel. Die paar luttele momenten op het podium waarin een onbekende jury jouw fysiek beoordeelt en vergelijkt met de andere atleten op het podium. In dit tweede deel van deze column-reeks deelt Kevin een globaal beeld van de perikelen en de hoogtepunten van een wedstrijd

Inmiddels ben ik een kleine vier weken bezig met mijn voorbereiding naar de wedstrijd, maar voor welke wedstrijd kies ik? Ik heb een lange tijd in tweestrijd gezeten, er is dit jaar namelijk een nieuwe bond bijgekomen: INBA Netherlands, de bond voor natural bodybuilding. De andere bond is de NBBF, die al ruim dertig jaar is aangesloten bij de IFBB (internationaal). In onze kleine bodybuilding-wereld draait het allemaal om deze bond. Ik heb al drie wedstrijden gedaan bij de NBBF en het hoogste niveau (A-status) van Nederland behaald, stond vorig jaar te shinen op het NK en toch twijfel ik.

Vies spelletje

Laat ik bij het begin beginnen. Ik train al regelmatig sinds medio 2010, nu bijna acht jaar. Waar ik net als iedereen de eerste jaren maar wat deed en een glaasje meer dronk in het weekend, groeide mijn interesse in een pro-aanpak steeds meer. De laatste jaren werd ik steeds fanatieker, deed ik meer informatie op via opleidingen, cursussen en artikelen. Ik probeerde alles uit en kwam erachter wat wél en wat niet werkt (voor mij). Toch kwam ik niet bij het fysiek dat ik voor ogen had, dat mij voorgehouden werd op social media en wat ik zag op het podium bij de internationale top.

Had ik wel de juiste verwachting, of waren die onrealistisch? Het laatste was helaas waar: de mannen waar ik naar opkeek, speelde niet hetzelfde spelletje. Ze zullen er nooit voor uitkomen, maar er is een vals spel gaande. Niet alleen in de internationale top maar ook in de Nederlandse wedstrijden wordt enorm veel gebruikt, van anabole steroïde tot middeltjes om snel en ongezond veel af te vallen. Nee, helaas zijn ze niet allemaal groot geworden dankzij de Whey Proteïne-pot waar ze mee adverteren.

Kevin Vreeburg

Meer dan kip en broccoli

Als je kijkt naar de heavy weight bodybuilders, dan zal iedereen wel begrijpen dat je dit niet red op puur kip en broccoli. De trend van hulpmiddelen slaat over naar de andere klassen, waaronder de Mens Athletic Physique (MAP). De afgelopen jaren zijn de MAP-atleten niet alleen enorm gegroeid in aantallen maar vooral in omvang. Het beeld van de MAP-atleet lijkt te verschuiven. En zolang er niet gecontroleerd wordt, kan ik best begrijpen waarom atleten keuzes maken die hun kans op winnen vergroten.

Ik ben daarentegen van mening dat je een fantastisch fysiek neer kunt zetten zonder, dus ik ga hier niet in mee. Betekent wel dat mijn kansen tot winnen nihil zijn. Ik verlies het simpel weg op omvang en massa met de top van Nederland. Dit wist ik vorig jaar toen ik meedeed aan de Nederlandse Kampioenschappen: winnen zit er niet. Maar waarom meedoen als je weet dat je toch geen eerlijke kans maakt?

En de keuze gaat naar…

Dan kom ik toch weer terug op mijn vorige artikel: niet alleen de bestemming is belangrijk, maar ook de weg naar het podium. Ik haal er dus zeker wel voldoening uit, maar natuurlijk zit het mij dwars wat er gaande is. De INBA biedt een uitkomst. Een natural bond waar gecontroleerd wordt. Soms iedereen, soms steekproefsgewijs. Iedereen speelt hetzelfde spelletje, dus de keuze lijkt vrij simpel. Maar waar de INBA een eerlijkere kans biedt, heeft het minder allure, is het nog onbekend en is de aandacht zowel nationaal als internationaal aanzienelijk minder. Dit maakt de keuze wel lastiger, die allure van de NBBF is toch best aantrekkelijk..

Part of the problem, part of the solution? Na heel wat wikken en wegen, heb ik toch voor de INBA gekozen. Als er meerdere atleten met dezelfde overweging zitten als ik en geen van allen neemt de overstap, dan wordt het ook nooit bekender, groter of krijgt het meer allure. Dus hoe trots ik ook ben op mijn eerdere prestaties, gaat mijn keuze dit jaar toch naar een kleinere bond. Ik heb nog een kleine acht weken te gaan. Geen smoesjes: Get Shit Done.

Meer tips over voeding en fitness vind je dagelijks op onze Facebook-pagina Get Fit by Manners.

Reageer op artikel:
Column: ‘In de Nederlandse bodybuild-top wordt eng veel gebruikt’
Sluiten