Media

Call of Duty WWII is de ideale Call of Duty-game

Het is exact de shooter geworden waar wij op hoopten

Sinds de aankondiging van Call of Duty WWII ergens deze lente is de sfeer rondom de game goed. Nadat we jarenlang hebben gespeeld in moderne en toekomstige settings, werd de roep vanuit de gaming-wereld steeds groter om terug te gaan naar de basis. Call of Duty WWII doet precies dat. Het neemt je mee naar de Tweede Wereldoorlog, waar jij een avontuur beleeft dat ons enorm deed denken aan hitserie Band of Brothers. En dat is eigenlijk nog maar het begin van het feest.

Ook de multiplayermodus en de zombie-variant weten te boeien. Toch wil ik beginnen met het singleplayeravontuur. De laatste jaren voelde dat een beetje als een verplicht nummertje, waarbij het over-spectaculaire soms meer tegenzin opriep dan plezier. Met Call of Duty WWII heb ik dit geen enkel moment gehad.

In het avontuur ben jij onderdeel van een Amerikaans platoon, dat de oorlog vanaf de bestorming in Normandië tot en met de val van nazi-Duitsland meemaakt. Kameraadschap is een zeer belangrijk punt. Elke missie die je speelt, kan de laatste zijn voor een van jouw teamgenoten en die spanning werkt heel erg goed. Je bouwt namelijk een echte band met hen op en je wil echt voor die andere strijders door het vuur gaan.

Bestorming Normandië

Het begint al bij de bestorming van het strand in Normandië tijdens D-Day. We hebben het wel eens eerder gezien in games. Met name in de oude Medal of Honor-games is deze bestorming weleens gebruikt. Dankzij de technieken van vandaag de dag en de grootsheid van het moment, komt de impact echt binnen.

Nadat de deuren van de boten opengaan, vliegen de kogels je om de oren en ga je gelijk in de overlevingsstand. Het is spectaculair op z’n Call of Duty’s, zonder dat het overdreven is. Het voelt zelfs een stukje realistischer aan. Iets dat versterkt wordt door het feit dat je niet meer automatisch vol tot leven komt wanneer je in de dekking gaat. Nee, als je nu geraakt wordt, dan gaat je health-balk eraan. Deze kun je opvullen met medikits die je in de levels vindt en soms van je teamgenoten krijgt, maar door het gevoel dat je geen superman meer bent, ben je een stuk voorzichtiger. De tijd van rennen naar het volgende checkpoint is er op die manier een stuk minder bij.

To do

Het hoofdverhaal neemt je na de bestorming van Normandië mee naar de bevrijding van een paar kleinere plaatsjes, het offensief in Parijs, de strijd rondom de Ardennen en de verovering van de Rijn. Er zit een goede variatie in het missieverloop en zo nu en dan mag je ook iets anders doen. Zo is er een stuk waarbij je plaatsneemt in een tank, mag je dogfights in een vliegtuig uitvechten en zijn er nog een paar andere verrassingen. De mix tussen het verhaal, knalwerk, epische momenten en variatie in gameplay is bijzonder aantrekkelijk en zorgt dat je het verhaal telkens door wil spelen. Het is niet superlang, ik denk dat je er binnen een uur of acht wel doorheen bent, maar de voldoening is groot. Groter dan bij de voorgaande games.

Multiplayer

Naast het bovenstaande is de game ook voorzien van de welbekende multiplayermodus. Daarin merk je dat het gevoel heel erg anders is. Het tempo is iets lager dan bij de voorgaande games, omdat je niet meer kunt sliden, wallrunnen of double jumpen. Dit maakt het een stuk overzichtelijker. Tegelijkertijd is het ook zo dat de impact van de kogels wat harder is, waardoor je gevoelsmatig een stuk sneller het loodje legt.

Zeker aan het begin van mijn ervaring vond ik het nogal lastig om te begrijpen wat een fijn wapen voor mij was en had ik moeite met het zien van vijanden in kleine ruimtes. Het is allemaal een stuk grauwer en realistischer in vergelijking met de maps van de voorgaande games, waardoor je vijanden soms niet helemaal lekker ziet tegen de achtergrond. Na een paar potjes gaat dat al een stuk beter en begrijp je in maps ook wat de spawn points zijn. En als je op dat niveau zit, dan is het echt zwaar genieten.

De maps zijn goed, het is leuk om met de diverse classes te spelen en qua modi hebben we niks te klagen. De leukste is wat mij betreft echt de war modus. Binnen deze modus vind je een aanvallende en verdedigende partij, waarbij elke strijd een aantal objectives kent, wat voor veel variatie zorgt. Het ene moment bestorm je het strand, terwijl je de keer daarop vijandig artillerie probeert te vernietigen. Of dat juist probeert te voorkomen. Het is echt heel tof, maar natuurlijk zijn de ‘normale’ modi ook dik de moeite waard.

Wij zijn een paar dagen na de release met de game begonnen. Wij weten dat er aan het begin heel wat serverproblemen waren, waardoor het lastig was om een goed potje te vinden. Maar in onze sessies liep alles als een zonnetje. Nu hopen we dat dat niet alleen toeval was, maar dat het gewoon goed gaat. We weten er dus van, maar in onze ervaring hebben we geen problemen gehad.

Call of Duty WWII

Tot slot is er ook nog een zombiemodus, die het beste tot zijn recht komt wanneer je het met vrienden speelt. Het is een ervaring zoals we die ook wel uit voorgaande games kennen en is daarmee dus een mooie toevoeging aan het complete pakket. Call of Duty WWII is de shooter waarop we hoopten. En het mooie is, je kunt hem nu gelijk op je PlayStation 4 spelen!

In samenwerking met Activision

14-11-2017 - Jelle van Es