Redactie
Redactie Media 10 nov 2017

Under the mainstream: parels uit de hiphop – Bahamadia

Hiphop heeft geen al te best imago. Terecht, want niet alleen staat het verleden bol van de criminaliteit; wie nu naar de mainstream kijkt, ziet ook veel thugs en gangsters. Hiphop kent echter ook een andere kant. Een kant die draait om lyricism: woordtovenarij en het spelen met taal en ritme. In deze serie kijken we verder dan de mainstream, want er is veel meer dan Drake, Kendrick en Kanye. Zoals Bahamadia.

De hiphop scene barst van het talent. Maar hoeveel écht goede vrouwelijke rappers ken je? Wijlen Lisa ‘Left Eye’ Lopes van TLC was een goede rapper (check bijvoorbeeld eens Cradle Rock met Method Man). MC Lyte is een grootheid uit het verleden en Lauryn Hill kan niet alleen zingen, maar zich ook qua raps meten met de gevestigde orde. Jean Grae kan aardig spitten en verder heb je natuurlijk commerciële kanonnen als Missy Elliott en Eve. Naar mijn mening is er echter één dame onderbelicht: Bahamadia. Qua rap skills misschien wel de beste vrouw in the scene.

Wil je meer uit deze serie bekijken? Hier vind je het volledige archief van Under the mainstream.

Bahamadia (echte naam Antonia Reed) draait al sinds 1993 mee en bracht al in 1996 haar eerste album uit. Ze mag met recht dus worden gezien als een veteraan. Toch speelt ze voor het grote publiek hooguit een rol in de marge, want in die ruim 20 jaar tijd heeft ze slechts drie albums uitgebracht: Kollage in 1996, BB Queen in 2000 en Good Rap Music in 2006. Een nieuw album hangt gevoelsmatig niet in de lucht. Optreden doet ze echter nog steeds met grote regelmaat.

Toch kun je naar mijn mening de status (in het wereldje) van een artiest aflezen aan de samenwerkingen die hij of zij aangaat en daaruit blijkt dat Bahamadia zeker wel een goede reputatie geniet. De lijst met collaborations is indrukwekkend: Guru, The Roots, Roni Size, Talib Kweli, Erykah Badu, Mr. Lif…. dat zijn niet de minste namen. En terecht, want een verse van Bahamadia op je track is een verrijking.

Bahamadia is geen MC van de poespas. Haar tracks zijn in muzikaal opzicht eenvoudig. Old school. Gewoon een beat, een eenvoudige melodie en rhymen maar. Juist met die rhyme skills is zij onderscheidend. Ze is misschien niet zo muzikaal als Missy Elliott, die altijd weet te verbazen met haar next level producties, maar qua rhyme ability staat er bijna geen maat op haar in de poule van vrouwelijke rappers. Juist omdat al die poespas ontbreekt. Waar populaire rappers als Nicki Minaj en Iggy Azalea (ik kan het bijna niet geloven dat ik hen in hetzelfde artikel noem als Antonia Reed, maar dat terzijde) het moeten hebben van gekke stemmetjes, vervormde tunes en een hoop show en poeha, doet Bahamadia het gewoon met woorden. Sure, in de club doen haar moderne, jonge collega’s het vast een stuk beter, maar in de cypher is het Bahamadia die de show steelt. Check deze freestyle maar even.

Voor wie van old school hiphop houdt, is Bahamadia’s debuutalbum Kollage echt wel een aanrader. Dit is zo’n album dat je quasi nonchalant cruisend in de auto even aanzet, bijvoorbeeld. Het kabbelt heerlijk voort. Op Rugged Ruff hoor je dat deze dame geen opsmuk nodig heeft om indruk te maken.

Uknowhowwedu werd zelfs een bescheiden hitje. Terecht, want dit nummer heeft zo’n heerlijke head nod vibe.

De dikste track van het album? Total Wreck als je het mij vraagt.

Helaas zijn Bahamadia’s andere albums niet op Spotify te vinden. Het zegt veel over haar status als underdog.

Reageer op artikel:
Under the mainstream: parels uit de hiphop – Bahamadia
Sluiten