Life

Een terugblik op de schitterende interlandcarrière van Oranje-leeuw Arjen Robben

Een ode aan de man van glas

Nog één keer het oranje shirt, nog één keer het Wilhelmus en nog één keer schitteren. De glazen leeuw brulde gisteravond voor de laatste keer. Een emotioneel moment. Voor hem, maar ook voor ons Nederlanders die mochten genieten van zijn bevlogenheid en oogstrelende techniek. Arjen Robben kwam als jong talentvol welpje en groeide uit tot de onverschrokken leider van zijn troep.

Afscheid nemen in een wedstrijd die niet meer te winnen was. Arjen Robben verdient beter. Nog voordat het eerste fluitsignaal had geklonken, wisten de mannen van Advocaat dat ze voor een onmogelijke missie stonden. De snelheidsduivel uit Bedum had afscheid moeten nemen in een met uitzinnige fans gevuld stadion op een eindronde, maar dat zat er door de teloorgang van het Nederlands voetbal niet in.

Een bitterzoet afscheid

Ondanks alle ellende die op de achtergrond speelde, liet Robben nog één keer zijn voeten spreken. Hij wist dat dit een bitterzoet afscheid zou worden, maar wilde het daar niet bij laten zitten. Met zijn flair en passie nam hij de Oranje-helden van morgen bij de hand, en loodste als captain zijn ploeg langs Zweden. Het was te weinig voor een WK-ticket, maar genoeg voor een eervol afscheid.

Hoe het begon voor Arjen Robben

De inmiddels 33-jarige buitenspeler maakte op 30 april 2003 zijn debuut voor het grote Oranje. Hij mocht toen na 77 minuten invallen voor Marc Overmars. Op dat moment hadden we nog geen idee dat deze 19-jarige speler van PSV zou uitgroeien tot een speler die zesmaal zou schitteren op een groot eindtoernooi.

Altijd was hij erbij en altijd was hij beslissend. Het begon in 2004 waar hij de Tsjechen helemaal gek maakte en tot zijn ongenoegen werd gewisseld voor Paul Bosvelt. Geen enkele Nederlander begreep deze beslissing, maar Robben was verreweg het meest gefrustreerd. Hij wilde voetballen en belangrijk zijn voor Nederland. Gelukkig kreeg hij een ronde later alsnog de kans om beslissend te zijn. Hij mocht tegen Zweden aanleggen voor de beslissende penalty en faalde niet.

Twee jaar later, tijdens het WK in Duitsland, hielp hij Nederland voorbij Servië en Montenegro. Hij was één van de drijvende krachten achter het elftal op een toernooi dat eindigde in een met 1-0 verloren schoppartij tegen Portugal. In 2008 scoorde hij op weergaloze wijze tegen Frankrijk, maar zijn beste prestaties kwamen in de WK’s die volgden. Aan het EK van 2012 willen we geen woorden meer vuil maken.

Bron: Getty Images / Matthew Ashton

De teen van Casillas

Medio 2010 en 2014 waren de jaren waarin de gouden generatie met Robben, Sneijder, Van der Vaart en Van Persie hun kwaliteiten tentoonspreidden. Het Oranje van Bert van Marwijk knokte zich langs Slowakije, Brazilië en Uruguay. Robben was trefzeker in de achtste en halve finale, maar liet het na om de belangrijkste treffer uit zijn carrière te maken.

In de finale tegen Spanje leek Robben op weg naar wereldtitel toen hij oog in oog kwam met Casillas. Wat er toen gebeurde staat ons allen op het netvlies gebrand. De teen van de Spaanse doelman duikt nog steeds op in de nachtmerries van voetbal liefhebbend Nederland. Iniesta nam in de verlenging de rol van Oranje beul op zich en schoot de Spanjaarden naar de titel.

Bron: Getty Images / Ryan Pierse

Alles voor de overwinning

Robben en Oranje kregen vier jaar later hun kans op wraak, en die was zoet. Heel zoet. De voetbalmachine van wonderdokter Louis van Gaal wervelde over het veld en liet de Spanjaarden kansloos. Robben liep het vuur uit de schenen en liet de man die hij in afgelopen vier jaar vervloekt had twee keer kansloos. In de achtste finale speelde de Groninger opnieuw een hoofdrol.

Diep in de blessuretijd transformeerde Arjen Robben van een onverschrokken leeuw in een stervende zwaan. Hij voelde het contact en liet zich ter aarde storten. In het buitenland kon hij met deze actie op weinig sympathie rekenen, maar daar had Robben en iedere Oranje-fan maling aan. Huntelaar bleef koel en schoot Nederland een ronde verder.

onbewust afscheid

Via penalty’s werd Costa Rica opzij gezet. Robben nam zijn verantwoordelijkheid en schoot de tweede strafschop achter Keylor Navas. Ook tegen Argentinië nam hij de tweede penalty voor zijn rekening. Helaas was dit niet voldoende om een finaleplaats veilig te stellen. De troostfinale tegen gastland Brazilië werd uiteindelijk met 3-0 gewonnen. Wat we toen nog niet wisten, is dat dit laatste wedstrijd op een eindronde zou zijn van Arjen Robben.

Na 2014 gleed het Nederlands voetbal steeds verder af, met als resultaat twee mislukte kwalificatie campagnes. Arjen Robben zag zijn generatiegenoten één voor één afscheid nemen. Als laatste der mohikanen nam Robben de aanvoerdersband en begon hij aan wat zijn laatste kunststukje zou moeten worden. Deze droom viel in duigen door een wedstrijd waar hij geen invloed op had.

Bron: Getty Images / Matthew Ashton

Twee goals en een traan

De 8-0 was de doodsteek en Robben was één van de eerste die toegaf dat het klaar was. Dit was niet hoe hij afscheid had willen nemen, maar hij maakte er maar het beste van. Twee goals en een traan. Dat zijn de laatste herinneringen die we zullen hebben aan zijn imposante interlandcarrière. De glazen leeuw bleek de sterkste van zijn generatie, maar ook zijn strijd zit er nu op. Bedankt.

11-10-2017 - Thomas Aalderink